Τραμπ, Πούτιν, και στη μέση ο Καμμένος

Η σύλληψη του Τζόρτζ Παπαδόπουλος μέλλεται να έχει αντίκτυπο και στην ελληνική πολιτική σκηνή
Τραμπ, Πούτιν, και στη μέση ο Καμμένος

Και πάλι στο προσκήνιο η Ελλάδα μας τις τελευταίες μέρες, όχι όμως λόγω ενός ενδεχόμενου grexit, των γενικότερων σχέσεων της με τους εταίρους ή των Paradise Papers. Αυτή τη φορά στο επίκεντρο της προσοχής βρίσκεται η σχέση  του ΥΠΕΘΑ Πάνου Καμμένου με τον σύμβουλο της καμπάνιας του προέδρου  Τραμπ, του ελληνοαμερικανού Τζορτζ Παπαδόπουλος. Η υπόθεση Παπαδόπουλος έγινε γνωστή στο κοινό μετά την προφυλάκιση του στα πλαίσια έρευνας για ανάμειξη ρωσικών παραγόντων στις τελευταίες αμερικανικές εκλογές, ακόμη και μέσω της δημιουργίας σχεδόν 3.000 ψεύτικων “δεξιών” προφίλ σε Facebook και Twitter.

Tα ελληνικά  αποκάλυψαν με επιτυχία τις εκτενείς επαφές του Παπαδόπουλου στην Αθήνα, διαφωτίζοντας έτσι και το αμερικανικό κοινό. Ως γνωστό, ο Παπαδόπουλος κατηγορείται για σχέσεις και με τον Ρώσο ολιγάρχη Κονσταντίν Μαλαφέεβ. Πού κολλάει όμως ο Πάνος Καμμένος σε όλα αυτά; Μα στο γεγονός ότι έχει δοθεί η εντύπωση ότι μεσολάβησε για την γνωριμία του Παπαδόπουλος με τον Ρώσο ολιγάρχη. Ο ΥΠΕΘΑ υπήρξε φιλοξενούμενος του Μαλαφέεβ κατά τον γάμο του εφοπλιστή Καραγιώργη στα προάστια της Μόσχας τον Οκτώβριο του ‘14, όταν ο εν λόγω επιχειρηματίας ήταν κουμπάρος. Οι Αμερικανοί  κατηγορούν τον Μαλαφέεβ για οικονομική στήριξη στα αποσχιστικά κινήματα της Κριμαίας και της Ουκρανίας, και ως ενοχοποιητικό στοιχείο προβάλλουν τους φανερούς οικονομικούς δεσμούς του και με την επονομαζόμενη Δημοκρατία του Ντονμπάς, αλλά και με ηγετικές μορφές των Ρώσων επαναστατών. Πέρα από όλα αυτά, ο Μαλαφέεβ παρουσιάζει πρόσθετο ενδιαφέρον.

Ο μεγαλοεπενδυτής είναι ο ιδρυτής και βασικός μέτοχος του τηλεοπτικού καναλιού Tsargrad  (μιας παλιάς ρωσικής ονομασίας για την Κωνσταντινούπολη). Επίσης προεδρεύει στο think tank με τον ελληνόφωνο τίτλο Katehon, εξέχουσα μορφή του οποίου θεωρείται ο ιδιόρρυθμος φιλόσοφος Αλεξάντερ Ντούγκιν. Στο Katehon έχει αρθρογραφήσει μια πλειάδα πολύ ή λιγότερο γνωστών προσωπικοτήτων, με απόψεις κατά κανόνα κατά της παγκοσμιοποίησης και του φιλελευθερισμού. Ελληνικό ενδιαφέρον έχει η συμμετοχή του αρχιμανδρίτη Εφραίμ, ηγουμένου της Μονής Βατοπεδίου, του πρώην στελέχους κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και αρθρογράφου της Ίσκρα Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου, μίας πλειάδας Τούρκων αναλυτών, όπως και κείμενων μάλλον ανθελληνικών, από πρόσωπα της ΠΓΔΜ.

Μαλαφέεβ και Ντούγκιν εμφανίζονται λάτρεις της ιστορίας του Βυζαντίου, και όσων αυτό συμβόλιζε. Εκ των πραγμάτων το φως της δημοσιότητας πέφτει κυρίως στον λαλίστατο νεοορθόδοξο φιλόσοφο (σύμφωνα με το Bloomberg, η εκλογή Τραμπ τον είχε κάνει ιδιαίτερα ευτυχισμένο), ο οποίος το 2013 σε επίσκεψή του στην Αθήνα είχε γνωρίσει και τον νυν υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά (σχετικά είχε δηλώσει στην Μαρία Καρχιλάκη ότι γνώριζε πως ο Κοτζιάς θα γινόταν ΥΠΕΞ). Σύμφωνα επίσης με τουρκικές πηγές ο Ντούγκιν έπαιξε κομβικό ρόλο στην επανασύνδεση Ρωσίας και Τουρκίας μετά την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικό το Νοέμβριο του ‘15. Συγκεκριμένα, μεσολάβησε ώστε Τούρκοι απόστρατοι -οι οποίοι είχαν διωχθεί ως εχθροί του Ερντογάν, και άρα θεωρήθηκαν αξιόπιστοι- να πείσουν την ρωσική στρατιωτική ηγεσία πως η κατάρριψη ήταν μία προβοκάτσια ενορχηστρωμένη από γκιουλενικούς κύκλους. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι ο Ντούγκιν βρισκόταν στην Άγκυρα και όταν εκδηλώθηκε το πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου.

Έχουμε λοιπόν κάποιους Ρώσους σαφώς κοντά στο Κρεμλίνο, οι οποίοι ταυτόχρονα έχουν επαφές με Έλληνες ιθύνοντες της εθνικής πολιτικής εξωτερικών και άμυνας, αλλά και με το στενό περιβάλλον του προέδρου Τραμπ, όπως μαρτυρούν οι διώξεις των Τζορτζ Παπαδόπουλος και Κάρτερ Πέητζ (ενεργειακού broker, απόστρατου του αμερικανικού ναυτικού με θητεία στις υπηρεσίες πληροφοριών). Την ίδια στιγμή τα πρόσωπα αυτά παρουσιάζονται να αλληλεπιδρούν με τη Ρωσική πολιτική πάνω σε θέματα ιδιαζόντως σημαντικά, όπως οι εμφύλιοι πόλεμοι σε Συρία και Ουκρανία και οι ρωσοτουρκικές σχέσεις.  Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά πάλι οι ίδιοι οι Ρώσοι εμφανίζονται να γοητεύονται από κάποιου είδους αναβίωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Δεδομένης της νέας προσέγγισης με τον Ερντογάν είναι φυσικό ν’ αναρωτιέται κανείς αν θα βολεύονταν και με την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας σίγουρα δε μπορεί να νιώθει άνετα. Έτσι ίσως μπορεί να εξηγηθεί και το φημολογούμενο ξέσπασμα του εναντίον ταξιάρχου, όταν του επισημάνθηκε παρατυπία σε σύμβαση προμήθειας υλικού στη Σαουδική Αραβία. Ή έτσι να ερμηνεύεται και το παρορμητικό τουήτ της Κυριακής, όταν υπονόησε πως σταματά λόγω ευθιξίας τις ενέργειες για τον εκσυγχρονισμό των F-16. Είναι πάντως σαφές πως δυστυχώς η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας υπόθεσης μάλλον πολύ μεγάλης για τα μέτρα της. Σχηματίζεται η εντύπωση ότι στην Ουάσιγκτον είχε συσταθεί ένα άτυπο  φιλορωσικό λόμπι, κάτι που είναι γνωστό ότι ισχύει και για την πατρίδα μας εδώ και μία δεκαπενταετία. Οι επαφές με την εκστρατεία Τραμπ ήταν ή η αφορμή, ή η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ώστε να έρθουν όλα αυτά στην επιφάνεια. Εφόσον πήραν μπρος οι αμερικανικοί μηχανισμοί διερεύνησης της υπόθεσης είναι μάλλον ασφαλές να συμπεράνουμε πως το λόμπι αυτό βρίσκεται πλέον υπό διωγμό. Αν συνεξετάσουμε λοιπόν όλα τα παραπάνω, τότε η εξέλιξη της υπόθεσης σίγουρα θα επηρεάσει σε κάποιο βαθμό τα τεκταινόμενα σε Ελλάδα και Τουρκία. Άλλο που δε θέλαμε…

*Όλα τα παραπάνω στοιχεία είναι από ανοιχτές αλλά και αξιόπιστες πηγές στο ίντερνετ