Το Πάσχα που δε θα έρθει το 2019

Όσο μικρή και αν είναι η ευθύνη που αναλογεί στον κάθε πολίτη, υπάρχει. Καιρός να την αναλάβουμε.
Το Πάσχα που δε θα έρθει το 2019

Προσγείωση Κοπεγχάγη. Είκοσι λεπτά διαδρομή με τρένο και τελική άφιξη Μάλμε. Η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας και  νοτιότερη μεγάλη πόλη της. Εδώ θα περάσω τα επομενα 3-4-5 (ο Θεός ξέρει) χρόνια της ζωής μου. Μια πόλη κουκλίστικη. Χαίρεσαι πραγματικά να είσαι έξω και να την περιδιαβαίνεις.

Πρέπει να με αγαπάει πολύ ο Θεός σκέφτομαι! Από όλες τις πόλεις με έφερε στην πιο όμορφη.

 

Μέχρι που άρχισα να εξορμώ, έχοντας σαν βάση το Μάλμε, στις όμορες χώρες. Όπως οι περισσότεροι Έλληνες, οι εμπειρίες μου από το εξωτερικό ήταν κυρίως οι μεγάλες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που όταν τις επισκέπτεσαι παθαίνεις μεν ένα πολιτισμικό σοκ, αλλά και πάλι δεν αντιλαμβάνεσαι την ποιότητα της καθημερινής ζωής του μέσου πολίτη. Οπότε δε βασανίζεσαι ιδιαίτερα γυρνώντας πίσω στην Ελλάδα. Και αρχίζει η επαφή με μικρές πόλεις της Σουηδίας, της Δανίας, της Γερμανίας. Σε όλες θαύμαζα και στενοχωριόμουν ταυτόχρονα. Μα όλοι να έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν πόλεις όμορφες, σωστά πολεοδομημένες, με προτεραιότητα στο κοινό συμφέρον;;;!!! Με λίγα λόγια, η ομορφιά, η νοικοκυροσύνη και η ποιότητα ζωής δεν είναι η εξαίρεση, είναι ο κανόνας. Γιατί αυτό είναι ποιότητα ζωής. Τα πάρκα γύρω από το σπίτι σου, τα άφθονα πάρκινγκ, η απουσία βρωμιάς-γκράφιτι και αφισών από στάσεις και τοίχους, οι ορχιδέες σε όλα τα δημόσια ιατρεία, τα συστήματα τελευταίας τεχνολογίας σε όλες τις υπηρεσίες ώστε να μην είσαι συνεχώς σε χρονοβόρα-ψυχοφθόρα επαφή με δημοσίους υπαλλήλους, οι ποδηλατόδρομοι και εκατοντάδες άλλα μικρά και μεγάλα που σε κάνουν να νιώθεις άνθρωπος και να αναπαύεται το πνεύμα σου.

Τι συνέβη σε μας;

Σε ποιό σημείο χάσαμε το τρένο;

 

Οι Εβραίοι ήταν σκλάβοι των Αιγυπτίων επί 400 χρόνια. Υπέφεραν πολύ περισσότερο από ότι οι Έλληνες από τους Τούρκους. Οι πυραμίδες ποτίστηκαν από το αίμα τους. Ο Μωυσής τους οδήγησε στην έξοδο (Πάσχα) από την Αίγυπτο και τη σκλαβιά χαρίζοντάς τους την πολυπόθητη ελευθερία και επιστροφή στην υπεσχημένη γη Χαναάν. Το σχέδιο του Θεού όμως έχει πάντα πνευματικούς κανόνες. Δε δίνει με ευκολία το ποθητό αποτέλεσμα. Έτσι, ενώ βγήκαν από τη σκλαβιά έπρεπε να περάσουν πρώτα τη δοκιμασία της ερήμου. Η έρημος ήθελε επιμονή, πίστη και κόπο. Δε πέρασε καιρός και άρχισαν να κατηγορούν τον Μωυσή για το κακό που τους έκανε. Άρχισαν να νοσταλγούν την ανελεύθερη κατάστασή τους στην Αίγυπτο, κατά την οποία όμως δεν χρειαζόταν να παίρνουν αποφάσεις, να κάνουν σχέδια και να έχουν την ευθύνη των πράξεών τους. Και είπαν το αμίμητο: “Εκεί τουλάχιστον χορταίναμε ψωμί“!!! Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό διακρίνει τον σύγχρονο Έλληνα και ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση. Δεν του αρέσει η προσωπική ευθύνη, η ανάληψη ευθυνών και το ατομικό ρίσκο. Προτιμάει την εκχώρηση της κηδεμονίας του στο σύστημα με αντάλλαγμα ένα επιδοματάκι, ένα μισθό, ένα ρουσφέτι. Ξεροκόμματα δηλαδή! Και χάνει το μέγιστο. Γιατί στην ουσία έτσι ξεπουλάει την ανεξαρτησία του. Δεν είναι πια κριτής του συστήματος αλλά σκλάβος του. 

 

Βολική η σκλαβιά αλλά αναξιοπρεπής και μίζερη. Και το καταλαβαίνεις όταν έρχονται οι νέοι φίλοι σου απ’ αυτές τις βόρειες πόλεις και τους ξεναγείς. Και παντού βρωμιά και δυσωδία. Και δε ξέρεις πού να κρυφτείς. Γιατί αυτό είναι το σπίτι σου και το σπίτι σου ζέχνει, ενώ το δικό τους αστράφτει. Παρακαλάς να μη χρειαστεί να καλέσεις τις πρώτες βοήθειες που έρχονται μετά από τέσσερις ώρες -ή και καθόλου- αν πρόκειται για περιπολικό ή πυροσβεστικό, καθώς έχουν να πάρουν χρήματα για τη συντήρηση του στόλου εδώ και κάτι χρόνια, αφού ως γνωστόν τα χρήματα πηγαίνουν στα επιδόματα και τους διορισμούς. Έτσι διασφαλίζεται να τρώνε όλοι τα ξεροκόμματα. Γιατί αυτό είναι το σίγουρο αποτέλεσμα όταν θέλεις το ανεύθυνο της επιβίωσης. Η ισότητα στην εξαθλίωση. Ο εξουσιαστής σου θα χειριστεί τη ζωή σου προτάσσοντας πάντα το δικό του συμφέρον. Πρώτα θα χτίσει τις πυραμίδες της εξουσίας του.

Και έρχεται η ώρα της κρίσης. Εκλογές! Μπορείς να τους αλλάξεις (ακόμη).  

 

Προσοχή όμως, μπορεί να χάσεις το επίδομα ή το μισθό ή να μη σου γίνει το ρουσφετάκι όταν πας να σβήσεις την κλήση σου. Θα πρέπει να βγεις στην έρημο να μοχθήσεις. Θα πάρεις βέβαια ρίσκο αλλά μπορεί να κερδίσεις τη γη Χαναάν. Τη γή της επαγγελίας. Και θα την κερδίσεις εν καιρώ, με πίστη και αγώνα. 

Αντέχεις; 

 

Προς το παρόν όλα στη Ελλάδα δείχνουν ότι φταίει ο Μωυσής. Η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων, για την αιτία της κρίσης, Ελλήνων έχουν να κατηγορήσουν κάποιον Μωυσή, τον οποίον αναγνωρίζουν στο πρόσωπο αυτών  που ταιριάζει καλύτερα στην ιδεολογία τους, είτε αυτοί είναι οι κακοί Ευρωπαίοι, είτε οι ελεύθερες αγορές, ο καπιταλισμός, ο (νεο)φιλελευθερισμός (που ποτέ δεν εφαρμόστηκε, αλλά παραδόξως κατά τη γνώμη τους έχει προκαλέσει αποτελέσματα) είτε ο…κακός ο λύκος! 

 

Δεν έχει σημασία! 

Στην υγιή δημοκρατία ο πολίτης έχει την ευθύνη, και όσο την αποτάσσεται πλησιάζει επικίνδυνα στην κατάσταση της πλήρους και μη αναστρέψιμης υποδούλωσης.

 

Φωτογραφία από την τελείως νοτιοευρωπαϊκή Βαλένθια