Το παραμύθι των καλών προθέσεων, και ο πόλεμος των Θεσμών

(ή αλλιώς, όταν βάζεις τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα)
Το παραμύθι των καλών προθέσεων, και ο πόλεμος των Θεσμών

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας λύκος. Ένας ρωμαλέος, δραστήριος και θρασύς λύκος όπως άλλωστε είναι στη φύση όλων των λύκων να έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά. Ο λύκος μας λοιπόν ζούσε ελεύθερος στο δάσος απολαμβάνοντας την ελευθερία που του χαρίζει το είδος του, γιατί ως γνωστόν οι φυσικοί εχθροί του λύκου είναι μόνο οι άλλοι λύκοι. Επόμένως, δεν είχε ν’ ανησυχεί ιδιαίτερα για τη ζωή του. Η ανέμελη αυτή ελευθερία και η φυσική του ρώμη τον έκαναν να νιώθει και μια υπεροψία για τα υπόλοιπα πλάσματα του δάσους που έτρεχαν να κρυφθούν κάθε φορά που τον συναντούσαν στο διάβα τους. Τον εκνεύριζε η δειλία  και ο φόβος τους, η ανάγκη τους να έχουν άλλους προστάτες, καθώς αδυνατούσαν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Μια μέρα λοιπόν ο λύκος μας, κατά το συνηθισμένο κυνήγι αναζήτησης τροφής -γιατί κακά τα ψέμματα όσο και υπεράνω να δηλώνεις οι βιοτικές σου ανάγκες είναι παρούσες να σου θυμίζουν ότι δεν διαφέρεις από τους πολλούς- βρέθηκε στον τοίχο μιας στάνης. Κοντοστάθηκε λοιπόν και την παρατηρούσε. Γι άλλη μια φορά τον έπιασε περιφρόνηση στα όρια της σιχασιάς για τα πρόβατα. Ασήμαντα πλάσματα, στερημένα ελευθερίας, υφιστάμενα την παρουσία και υποκείμενα στην εξουσία του βοσκού και του σκύλου του. Ταυτόχρονα συνειδητοποίησε ότι αν κατάφερνε να απαλλαγεί από την παρουσία του βοσκού και του σκύλου τα πρόβατα από τη μια θα κέρδιζαν την ελευθερία τους, αυτός από την άλλη θα εξασφάλιζε τροφή και πολυτελή διαβίωση για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ενθουσιασμένος με την ιδέα άρχισε σε καθημερινή βάση να στέκεται έξω από τον τοίχο της στάνης, ξεσηκώνοντας τα πρόβατα. Τους μιλούσε για το δικαίωμα στην ελευθερία και την αυτοδιάθεση. Τους έμαθε για την “υπεραξία” τους την οποία καρπώνονταν ο βοσκός. Τα έπεισε ότι o ίδιος διακατέχονταν από τις καλύτερες προθέσεις και ότι μόνος σκοπός της ζωής του ήταν να τα δει ελεύθερα. Ο βοσκός από την άλλη, άνθρωπος καλόκαρδος (ή ίσως αδιάφορος), δεν βαστούσε η καρδιά του να σκοτώσει τον λύκο. Αρκούνταν στο να ξαμολάει τον σκύλο και να τον διώχνει προσωρινά. Ο λύκος όμως επανέρχονταν και κάθε φορά πετύχαινε μεγαλύτερο ακροατήριο ανάμεσα στα πρόβατα. Τα πρόβατα άρχισαν να “ξυπνάνε”. Πείστηκαν ότι δεν χρειάζονταν άλλους να τους περιφρουρούν. Μπορούσαν και μόνα τους να “αυτοοργανωθούν”, να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους και να αποφασίζουν για όλα τα θέματα που άπτονταν της καθημερινότητάς τους. Να μην τα πολυλογώ, με τη βοήθεια του λύκου κατάφεραν την απομάκρυνση των φρουρών τους που τους ανάγκαζαν τόσον καιρό να ζουν σε στεγανά. Φαντάζομαι μαντεύετε τη συνέχεια….

Πρώτα την πλήρωσαν τα πιο άργά και αδύναμα πρόβατα, αυτά που δεν μπορούσαν να τρέξουν γρήγορα. Μετά και τα υπόλοιπα. Ο μεγαλόθυμος λύκος άφησε βέβαια και κάποια ζωντανα, προκειμένου να αναπαράγονται ώστε να μην τελειώσει ποτέ ο παράδεισος που δημιούργησε (για τον εαυτό του και κάποιους φίλους του από τα φοιτητικά χρόνια που εν τω μεταξύ φώναξε για να μην νιώθει μοναξιά). ΤΕΛΟΣ. Τώρα κάντε την αναγωγή βάζοντας στη θέση του βοσκού και του σκύλου τους Θεσμούς, στην θέση των προβάτων τους πολίτες μιας χώρας και στη θέση του λύκου τους απελευθερωτές που κόπτονται για κάθαρση καθώς και τους κινδύνους που καραδοκούν να βλάψουν μια κοινωνία.

Οι Θεσμοί δεν δημιουργήθηκαν από καπρίτσιο της κοινωνίας. Οι κοινωνίες μάτωσαν επί αιώνες από τα εγγενή χαρακτηριστικά των ανθρώπων-λύκων, που διψούσαν για εξουσία και για χρήμα. Σ’ αυτόν τον αέναο αγώνα κυριαρχίας θύματα πάντα ήταν οι απλοί άνθρωποι. Ως υπέρτατη πράξη αυτοσυντήρησης και εξέλιξης οι κοινωνίες δημιούργησαν τους Θεσμούς: Δικαιοσύνη, Ένοπλες Δυνάμεις, Εκτελεστική-Νομοθετική Εξουσία. Αυτά προφυλάσσουν τον αδύναμο πολίτη από τους κάθε λογής λύκους. Η ανθρωπότητα έκλαψε εκατοντάδες εκατομμύρια θυμάτων ώσπου να φτάσει σ αυτό το σημείο.   

Συνθήκη επιβίωσης λοιπόν για τους πολίτες είναι η πάση θυσία εξυγίανση και διατήρηση των Θεσμών, οποιαδήποτε άλλα διλήμματα είναι εκ του πονηρού. Όποιος προσπαθεί να ελέγξει τους Θεσμούς, να τους σπιλώσει ή να τους αποκαθηλώσει είναι απλά λύκος, που δεν κάνει καν τον κόπο να φορέσει προβιά προβάτου…