Τι συμβαίνει τον τελευταίο καιρό με την Τουρκία ?

Η στάση του νεοσουλτάνου αρχίζει να γίνεται επικίνδυνη
Τι συμβαίνει τον τελευταίο καιρό με την Τουρκία ?

Τι συμβαίνει τον τελευταίο καιρό με την Τουρκία στο Αιγαίο ? Είναι το εύλογο ερώτημα, μετά και το χθεσινό επεισόδιο στα Ίμια. Οι επιθετικές κινήσεις είναι πολλές πλέον για να τις υποτιμήσει η Αθήνα. Η Τουρκία του Ερντογάν  κλιμακώνει τις προκλήσεις της στο Αιγαίο, φθάνοντας στο σημείο τουρκική ακταιωρός να εμβολίσει περιπολικό του Λιμενικού. Υπενθυμίζουμε ότι πριν μερικές ημέρες τουρκικά πλοία παρεμπόδισαν τον Έλληνα υπουργό Άμυνας να πετάξει στεφάνι στον ίδιο χώρο, προς τιμήν των 3 Ελλήνων αξιωματικών που χάθηκαν στην περιοχή στην κρίση του 96. Ενώ λίγες μέρες μετά, τουρκική ακταιωρός είχε πραγματοποιήσει επικίνδυνο ελιγμό, αγγίζοντας την κανονιοφόρο Νικηφόρος.
Ταυτόχρονα είχαμε και την σχεδόν
πειρατική πράξη του τουρκικού ναυτικού να εμποδίσει την πλατφόρμα της ιταλικής ΕΝΙ από το να μεταβεί στο σημείο όπου έχει προγραμματίσει να πραγματοποιήσει γεώτρηση ανοιχτά της Κύπρου.
Δεν αρκέστηκαν όμως μόνα σ αυτά. Έχουμε και μπαράζ από εμπρηστικές και απειλητικές δηλώσεις εκ μέρους συνεργατών, υπουργών αλλά και του ίδιου του Ερντογάν.
Παράλληλα με την πρόσφατη ισχυρή υποστήριξη στην συνάντηση τους στον Σκοπιανό πρωθυπουργό, ενισχύεται η θεωρία του πολιτικού και στρατιωτικού εγκλωβισμού της Ελλάδας.
Με αυτούς τους τρόπους και ιδιαίτερα μετά την επίσκεψή του πρόσφατα στην χώρα μας ο τούρκος νεοσουλτάνος, στέλνει ένα μήνυμα προς την Αθήνα ότι δεν θα γίνει ανεκτή οποιαδήποτε κίνηση εκ μέρους του, που θεωρεί ότι θίγει τα συμφέροντά της Τουρκίας.
Το περίεργο είναι τι ακριβώς εντόπισε στην στάση της κυβέρνησης Τσίπρα κατά την εδώ επίσκεψή του, ώστε να υιοθετήσει αυτή την τακτική.

Δεν έχουμε πλέον την απλή αποτρεπτική ρητορική των τελευταίων χρόνων περι γκρίζων ζωνών αλλά πράξεις που καταδεικνύουν ότι έχουμε τουρκική κατοχή βραχονησίδων.
Είναι σαφές ότι η εντονότατη και ισχυρότατη στρατιωτική παρουσία καθιστούν τα Ίμια ….»Καρντάκ»
, de Facto.
Μια περαιτέρω κλιμάκωση θα μπορούσε να είναι η αποβίβαση στρατού στις 2 επίμαχες βραχονησίδες η ακόμα δημιουργία έντασης στην μουσουλμανική  μειονότητα της Θράκης.

Η ξαφνική επιθετικότητα της γείτονος πιθανόν να έχει να κάνει και με την δυσχερή διεθνή θέση της, σε σχέση με Ευρώπη και ΗΠΑ αλλά και με την στασιμότητα στο στρατιωτικό μέτωπο της Συρίας. Εκει όπου ο τουρκικός στρατός έχει κολλήσει στην μάχη ενάντια στους Κούρδους.
Εσωτερικά στο μόνο πεδίο που έρχεται σε θέση άμυνας απέναντι στην αντιπολίτευση ο »νεοσουλτάνος» είναι η μέχρι τώρα στάση του στο Αιγαίο που θεωρείται από τους αντιπάλους τους ως ενδοτική και χαλαρή απέναντι στη χώρα μας.

Ο Ερντογάν φαίνεται να αποκτά ξανά την εμπιστοσύνη του στον στρατό μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του. Οι εκκαθαρίσεις στις ένοπλες δυνάμεις είχαν ως αποτέλεσμα την ανάδειξη των δικών του ανθρώπων και την σχεδόν εξαφάνιση των γκιουλενιστών.
Μέχρι το καλοκαίρι του 16 η κόντρα του με τούς κεμαλιστές στρατιωτικούς τον έκανε διστακτικό σε πρωτοβουλίες που θα τους ενίσχυαν περαιτέρω.
Ταυτόχρονα έχουμε μεγάλα τμήματα του τουρκικού στρατού χάρη σε μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα, καλύτερα εξοπλισμένα και εμπειροπόλεμα. Κάτι που ξεχωρίζει την τουρκική στρατιωτική δύναμη σε σχέση με τις δυνάμεις άλλων χωρών στην περιοχή και αποτελεί ένα καλό χαρτί για τον Τούρκο πρόεδρο.

Το ζήτημα είναι εάν ο Ερντογάν έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως λόγω και της δυσμενούς κατάστασης, στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, μπορεί να δημιουργήσει στρατιωτικού χαρακτήρα τετελεσμένα και στην κυπριακή ΑΟΖ και στο Αιγαίο, χωρίς ρίσκο και μεγάλο κόστος. Και εδώ ακριβώς είναι το λεπτό σημείο, της ανάγνωσης της ελληνικής στάσης από μέρους του, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Κάτι σαφέστατα ανησυχητικό για τη πατρίδα μας.

Τέλος ο διεθνής παράγοντας φαίνεται ότι δεν μπορεί να τιθασεύσει πλέον την τουρκική ηγεσία.
Ε.Ε και ΗΠΑ θεωρουν τον Ερντογάν έναν ανεξέλεγκτο και επικίνδυνα απρόσμενο υπερ-τοπικό παίκτη. Ήδη η ανακοίνωση των Βρυξελλών χαρακτηρίζει το χθεσινό επεισόδιο, (το χτυπημένο σκάφος αγοράστηκε με ευρωπαϊκά χρήματα για την διαφύλαξη των κοινοτικών συνόρων), ως πράξη επικίνδυνη και καταδικαστέα όχι μόνο για τη χώρα μας αλλα και για…. την τσέπη των ευρωπαίων πολιτών.
Ενώ ο αμερικανός πρέσβης πολλές φορές τελευταία μας προετοιμάζει με τις δηλώσεις του για ένα ενδεχόμενο »ατύχημα». 
Οι δύο αυτές παγκόσμιες δυνάμεις φαίνεται στη παρούσα στιγμή να αντιλαμβάνονται τον τουρκικό κίνδυνο όχι μόνο για το θέμα του Αιγαίου η  την εκμετάλλευση των κυπριακών κοιτασμάτων αερίου, (που έχουν αναλάβει εταιρείες δικές τους), αλλά και τον ρόλο της Τουρκίας στην Συριακή υπόθεση.
Και αυτό ίσως είναι αρκετά παρήγορο για την ..»ψωροκώσταινα» των δανεικών με τα πολλά ανοικτά εθνικά μέτωπα.