Τέσσερα εκατομμύρια Έλληνες υπό διωγμό

Μάλλον δε συνειδητοποιούμε πόσο ψίχουλα είναι το κοινωνικό μέρισμα
Τέσσερα εκατομμύρια Έλληνες υπό διωγμό

720 εκατομμύρια. Πολλά λεφτά. Αυτά θα μοιραστούν σε περίπου 2.200.000 Ελλήνων, σύμφωνα τουλάχιστον με εκτιμήσεις της κυβέρνησης. Τετραμελή νοικοκυριά με δύο παιδιά και εισόδημα κάτω από 15.000 ευρώ θα λάβουν 900 ευρώ πριν τα Χριστούγεννα. Βέβαια δε συνειδητοποιούμε ότι σε 15.000 ευρώ το πεντακάθαρο διαθέσιμο εισόδημα ενός τέτοιου νοικοκυριού κυμαίνεται μεταξύ 500 και 600 ευρώ το μήνα, εάν αφαιρέσουμε τους άφθονους άμεσους και έμμεσους φόρους που καταβάλλουμε σχεδόν κάθε λεπτό της ημέρας.

Σύμφωνα με τον παραπάνω υπολογισμό τα 900 ευρώ αποτελούν όντως μία σημαντική ανακούφιση. Για να δοθούν όμως το σύνολο των Ελλήνων -όσων τουλάχιστον δε μπορούν να  φοροδιαφύγουν- συνεισφέρει σχεδόν το μισό του εισόδημα υπέρ της λειτουργίας ενός κράτους που μόνο ανταποδοτικό δε μπορεί να χαρακτηριστεί. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Οι περισσότεροι δικαιούχοι του λεγόμενου κοινωνικού μερίσματος ανήκουν στη νέα τάξη πολιτών Β’ κατηγορίας, δηλαδή στους έχοντες ληξιπρόθεσμες οφειλές στο Δημόσιο, οι οποίοι σήμερα αριθμούν αισίως τα 4 εκατομμύρια.  Ήδη σε 700.000 από αυτούς έχουν εκτελεστεί κατασχέσεις επί λογαριασμών ταμιευτηρίου, ενώ ταυτόχρονα δεν είναι σε θέση να δανειστούν λόγω δυσμενών στοιχείων στον Τειρεσία. Οι άνθρωποι αυτοί, στα πλαίσια ενός ιδιότυπου οικονομικού και κοινωνικού διωγμού σπρώχνονται στην παραοικονομία, σε μία περίοδο όπου ζητούμενο είναι η διεύρυνση της φορολογικής βάσης.

Tα τελευταία 40 χρόνια ακούμε για τα μετεμφυλιακά βάσανα των ηττημένων αριστερών. Φοβάμαι πως εκείνες οι όντως τραγικές ιστορίες πολλών Ελλήνων μάλλον ωχριούν μπροστά στην αθροιστική τραγωδία που σήμερα βιώνει το ήμισυ του πληθυσμού, το οποίο βρίσκεται μετέωρο και παραιτημένο. Οι συμπολίτες μας αυτοί, αυτοαπασχολούμενοι και μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, έχουν δει τα εισοδήματά τους να εξαϋλώνονται και ταυτόχρονα τα ακίνητά τους να απαξιώνονται κατά τουλάχιστον 50%. Παράλληλα, τσουβαλιάζονται από κράτιστες πολιτικούς μα και δήθεν φιλελεύθερους οικονομολόγους ως απερίσκεπτοι, φοροφυγάδες και αντιπαραγωγικοί. Πλανάται πάνω απ’ όλους τους η ρετσινιά του “στρατηγικού κακοπληρωτή”, χωρίς ωστόσο να ξεκαθαρίζεται τί ακριβώς σημαίνει αυτός ο όρος, και πόσους οφειλέτες περιλαμβάνει.

Αυτά τα τέσσερα εκατομμύρια Ελλήνων έκπληκτα διαπιστώνουν ότι αυτό το κράτος -το κράτος τους– με τους νόμους του τους εξοντώνει δρώντας κοντόφθαλμα. Δε μπορούν να πιστέψουν ότι θεωρείται προτιμότερο το να δημεύονται περιουσίες και να καταστρέφονται μικρομεσαίες επιχειρήσεις από το να γίνει μία διαχείριση όλων αυτών των οφειλών με στρατηγική μακράς πνοής. Είναι πραγματικά απίστευτο πως η κυβέρνηση επαίρεται για ένα πλεόνασμα το οποίο σε πολύ μεγάλο μέρος του προέρχεται από ρυθμίσεις παλαιών οφειλών, τις οποίες ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός πολιτών αδυνατεί να τηρήσει. Αντί λοιπόν να κάνει το προφανές, δηλαδή να παγώσει αυτές τις οφειλές για εκείνους που θα κρίνει ότι δεν είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές, έχει εντείνει την αδιέξοδη φορολογική πολιτική της εποχής του “Λεφτά υπάρχουν” και του πρώτου Μνημονίου, εκείνη που αποδεδειγμένα παράγει αρνητικό αναπτυξιακό αποτύπωμα και υποσκάπτει την τόσο ασθενική οικονομία  μας. Οι βλακείες του 2015 εδώ πληρώνονται.

Θέλει ο Τσίπρας να μοιράσει χρήμα; Ευκολάκι. Τρία πράγματα χρειάζεται να κάνει. Να εντάξει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στο Υπερταμείο των 99 ετών, παύοντας και κάθε νέα δυνατότητα ρύθμισης, να ανακόψει την απαξίωση τον ακίνητων περιουσιών, που θα επιταχυνθεί εάν πραγματοποιηθούν μαζικοί πλειστηριασμοί, και να κατευθύνει τους λιγοστούς πόρους εκεί που θα επιτευχθεί ισχυρή μόχλευση, στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Έτσι θα ανακουφίσει ουσιαστικά τους πολίτες κι όχι κάνοντας εφέ, πετώντας… λεφτά στον ανεμιστήρα μέσω αδιαφανών επιδομάτων, επιχορηγήσεων σε ΜΚΟ, ενισχύσεων ευγενών ταμείων και αυξήσεων σε υποαπασχολούμενους δημοσίους υπαλλήλους.

Φωτογραφία: BBC