Πρώτες σκέψεις για τα γερμανικά αποτελέσματα

Πρώτες σκέψεις για τα γερμανικά αποτελέσματα

Μια πρώτη εικόνα για την κατάσταση μετά τις γερμανικές εκλογές, δεδομένου πως όπως φαίνεται επαληθεύονται τα exit polls.

Η Μέρκελ έρχεται πρώτη όπως αναμένονταν, όμως όχι με επίδοση ίση με εκείνες των πιο ευνοϊκών δημοσκοπήσεων. Έχασε σημαντικό έδαφος και προς τα δεξιά και προς το κέντρο, λόγω προσφύγων και ευρωπαϊκής οικονομίας και οργάνωσης. Η Ελλάδα εμπλέκεται και στα δύο ζητήματα.

Οι Σοσιαλιστές συνεχίζουν τις κακές τους εμφανίσεις, ακολουθώντας την ανάλογη πανευρωπαϊκή τάση για την κεντροαριστερά. Ο Σουλτς απέκλεισε νέο «μεγάλο» συνασπισμό, όμως λογικά μια τέτοια απόφαση θα πρέπει να ληφθεί συλλογικά. Πιθανή φυσικά η αλλαγή ηγεσίας τον Δεκέμβριο, σε εξαγγελθεν συνέδριο.

Το 13,5% του AFD (που περισσότερο με τον ΛΑΟΣ μοιάζει παρά με την ΧΑ) ξεπερνά τις προβλέψεις, πάλι σύμφωνα με όσα έχουμε δει τελευταία στην υπόλοιπη δυτική Ευρώπη. Το ενδεχόμενο να είναι αξιωματική αντιπολίτευση σοκάρει κι απομακρύνει την περίπτωση κοκκινόμαυρου συνασπισμού. Το κόμμα ήρθε δεύτερο στην πρώην ΛΔΓ.

Οι Ελεύθεροι Δημοκράτες επέστρεψαν στις καλές επιδόσεις και στην Bundestag με ευμεγέθη παρουσία. Όμως η πλατφόρμα τους διαφέρει από εκείνη του αδιαπραγμάτευτου ευρωπαϊστή Ολλανδού Φέρχοφσταντ. Για παράδειγμα, είναι υπέρ του Grexit.

Τo Linke, τα κολληταρια του ΣΥΡΙΖΑ, παραμένουν κολλημένοι τελευταίοι σε όλη την επικράτεια, όμως τρίτη στις περιοχές της πρώην ΛΔΓ. Αξίζεινα σημειωθεί ότι 400.000 ψηφοφόροι τους μετακινήθηκαν προς το αντίθετο άκρο του πολιτικού φάσματος. 

Ο επόμενος κυβερνητικός συνασπισμός θα σχηματιστεί μάλλον δύσκολα, δεδομένου πως και οι σοσιαλιστές και οι φιλελεύθεροι ζημιωθηκαν από την προηγούμενη συνεργασία τους με τους χριστιανοδημοκράτες, οι δε οικολόγοι απέχουν σημαντικά σε επίπεδο αρχών. Πάντως οι Ελεύθεροι Δημοκράτες ήδη εκδήλωσαν πρόθεση συνεργασίας.

Δυο πιθανότεροι συνασπισμοι είναι ο μεγάλος κοκκινόμαυρος κι ο πολυσυλλεκτικότερος-κι ελαφρά μικρότερος-Τζαμάικα (λόγω του μαύρου+κίτρινου+πράσινου των κομμάτων που θα τον απαρτίζουν). Ο πρώτος είναι δοκιμασμένος, λειτούργησε ικανοποιητικά τημ τελευταία τετραετία. Ο δεύτερος, και πιθανότερος, είναι ο πιο απρόβλεπτος.

Ενας ιδιαίτερα μεγάλος συνασπισμός των τριών χρωμάτων της γερμανικής σημαίας θα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρων, όμως είναι μάλλον απίθανος, καθώς δεν τίθεται κάποιο σημαντικό εθνικό διακύβευμα.

Λόγω της υποχρεωτικής παρουσίας είτε των σοσιαλιστών είτε τον οικολόγων, η αντιμετώπιση της Ελλάδας πιθανώς δεν θα επιδεινωθεί. Όμως η περίπτωση Σόιμπλε θα αποτελέσει σίγουρα αντικείμενο συζήτησης, ειδικά αν κουμπώσει με τις αυστηρές απόψεις του Λίντνερ. Ομολογουμένως πλείστοι Γερμανοί αναλυτές αναμένουν συντηρητική δεξιά στροφή της πάντα προσαρμοστικής στα σημεία των καιρών Σιδηράς Καγκελαρίου.

Ίδωμεν για τα δικά μας. Ενστικτωδώς πάντως πιστεύω ότι αν έχουμε δράμι μυαλό, θα κλείσουμε την Γ’ Αξιολόγηση άμεσα, σίγουρα πριν τις ιταλικές εκλογές οι οποίες κλείνουν τον πανευρωπαϊκό πολιτικό κύκλο για το ορατό μέλλον…