Πώς θα ζήσουμε χωρίς τη Ράνια και τον Δημήτρη;

Η παραίτηση των δύο υπουργών μας ξαναθυμίζει πόσο σπανίζουν οι σχετικοί με την επιχειρηματικότητα πολιτικοί
Πώς θα ζήσουμε χωρίς τη Ράνια και τον Δημήτρη;

Παγωμένοι οι επιχειρηματίες. Απελπισμένοι οι άνεργοι. Τα δύο αποκούμπια τους στην κυβέρνηση δεν υπάρχουν πια. Πώς θα έρθουν επενδύσεις δίχως τον Παπαδημητρίου; Πώς θα υπάρξουν δουλειές δίχως την Αντωνοπούλου; Τί μέλλον περιμένει την Ελλάδα κι όλους εμάς δίχως αυτούς τους δύο παράγοντες ευημερίας και δικαιοσύνης; Με κομμένη την ανάσα, η κοινωνία αναμένει τον φημολογούμενο ανασχηματισμό, προσβλέποντας στην σοφία του πρωθυπουργού μας, ο οποίος άλλωστε φημίζεται για επιτυχημένες επιλογές υπουργών. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι καμωμένος από ένα άλλο υλικό, αν και διίστανται οι απόψεις για τα μορφολογικά στοιχεία αυτού του υλικού. 

 

Εν πάσει περιπτώσει, γίνει δε γίνει ο ανασχηματισμός, η αναχώρηση των δύο… εύθικτων πανεπιστημιακών ελάχιστα θα επηρεάσει την καθημερινότητα μας. Ούτε ο κύριος άσκησε κάποια έλξη σε πρόσωπα που θα μπορούσαν να ρισκάρουν στην χώρα μας, ούτε φυσικά η κυρία συνετέλεσε στην δημιουργία καλοπληρωμένων θέσεων εργασίας. Οι δύο τους έβλεπαν τη λύση στη δραχμή -αδιαφορώντας για την ανυπαρξία σοβαρής εθνικής παραγωγικής βάσης- μέσω της οποίας θα ασκούνταν γαλαντόμες κεϋνσιανές πολιτικές -χωρίς βέβαια να λαμβάνουν υπόψιν το χρόνιο εμπορικό έλλειμμα μας, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί εκ νέου με εξωτερικό δανεισμό (οι τελευταίες μετρήσεις κατέδειξαν την σωτήρια επίδραση των υπηρεσιών επί του Ισοζυγίου Πληρωμών). Ώρες ώρες είναι ν’ απορείς με τα κριτήρια προσλήψεων των αγγλοσαξονικών πανεπιστημίων. 

 

Πάντως οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι δεν έχουμε ακούσει χειροπιαστές προτάσεις για ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα ούτε από την ολοδική μας ακαδημαϊκή κοινότητα. Τέτοιες εισηγήσεις γίνονται μόνο από τους εκπροσώπους του Επιχειρείν, κι αυτές δυστυχώς σπανίως τυγχάνουν ευρείας δημοσιότητας. Πχ, μέσα στον ειδησεογραφικό χαμό των τελευταίων ημερών, πόσοι από εσάς πήρατε χαμπάρι το φόρουμ για τις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις, που διοργάνωσε ο ΣΕΒ; Ή πόσοι αντιλήφθηκατε το άλλο φόρουμ για την εξωστρέφεια, υπό την αιγίδα του ΣΕΒΕ στη Θεσσαλονίκη; Φοβάμαι ελάχιστοι.

 

Ο ΣΕΒ λοιπόν ανέδειξε εκ νέου κάποια πράγματα αυτονόητα. Με αριθμούς τόνισε τα οφέλη για την εθνική οικονομία από την δημιουργία 8.000 νέων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, και την αντίστοιχη επίδραση στην απασχόληση με 100.000 λιγότερους ανέργους. Και παρακάτω πρότεινε συνοπτικά συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες θα ήταν αδύνατο να μην ευεργετήσουν την προσπάθεια για ανάκαμψη και επιστροφή σε μια υγιή κανονικότητα. Είναι μάλλον αυτονόητο ότι καλά μεροκάματα μπορούν να προσφέρουν κυρίως οι επιχειρήσεις εντάσεως γνώσης (όπως πχ οι πασίγνωστες start-ups της υψηλής τεχνολογίας). Είναι αυτονόητο ότι η παραγωγή καινοτομίας απαιτεί συνέργειες μεταξύ του ιδιωτικού τομέα και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι αυτονόητο ότι οι μικρομεσαίοι που θα μακροημερεύσουν θα πρέπει να είναι και εξαγωγείς (θα δουν ποτέ κάτι σαν «κουπόνια εξωστρέφειας”;). Είναι αυτονόητο ότι εξωστρέφεια δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς υποστήριξη εκ μέρους των τελωνείων και των εμπορικών ακολούθων. Είναι αυτονόητο ότι μόνο μέσω συγχωνεύσεων και εξαγορών θα έχουμε άμεσα ισχυρότερες ΜΜΕ. Είναι αυτονόητο ότι χωρίς εύρωστες τράπεζες δεν μπορούμε να πάμε μακριά (οι καταθέσεις μειώθηκαν τον Ιανουάριο). Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να επιμηκυνθεί η τουριστική περίοδος (όπως εύλογα τόνισε ο γερμανός πρέσβης στην Θεσσαλονίκη), με προσέλκυση τουριστών στην αγροτική ενδοχώρα και σε κάποιες μεγαλύτερες πόλεις. Είναι αυτονόητο ότι η φορολόγηση που επιβαρύνει το κόστος παραγωγής θα πρέπει να μειωθεί. Είναι αυτονόητο ότι το ΕΣΠΑ και ο Αναπτυξιακός θα πρέπει να εκλογικευτούν. Δυστυχώς όμως όλα αυτά τα αυτονόητα δε συγκινούν διανοούμενους όπως το παραιτηθέν υπουργικό ζεύγος. 

 

Μέσα στα περί Σκοπίων, Novartis, Τουρκίας και ΠΑΟΚ-ΟΣΦΠ χάθηκαν ειδήσεις όπως η εδώ δημιουργία μικρού κέντρου R&D της Tesla, η άφιξη ενός από τα μεγαλύτερα containerships στον Πειραιά, η απελευθέρωση της επένδυσης στο Ελληνικό από το ΣτΕ, η ολοκλήρωση της παραχώρησης του ΟΛΘ, το Θριάσιο που προχωρά, η συνεργασία της Intracom Defence με το ΑΠΘ για τον σχεδιασμό UAVs. Και την ίδια στιγμή Ιάπωνες, Γερμανοί και Ιταλοί βιομήχανοι με δραστηριότητα στην Τουρκία αναζητούν εναγωνίως τόπους μεταφοράς των μονάδων τους, ανησυχώντας για τα τεκταινόμενα στην Γείτονο. Ευκαιρίες υπάρχουν, πολλοί ήδη πιστεύουν σε μας, κι άλλοι θα μπορούσαν να τους ακολουθήσουν, ωστόσο η μεγάλη άνοδος θα έρθει μόνο όταν ξανασηκώσουν τα μανίκια οι Έλληνες. Θα τους το επιτρέψουν οι πολιτικοί μας;