Πολύτιμη ηρεμία

Μπορούν να συνυπάρξουν η ευεξία με την ένταση;
Πολύτιμη ηρεμία

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μία πολύ μεγάλη ανησυχία, σε όλους τους τομείς της ζωής μας: οικονομική και κοινωνική κρίση, ανεξέλεγκτη και επικίνδυνη τεχνολογία, κατεστραμμένοι και ανεπαρκείς φυσικοί πόροι και φυσικά μπερδεμένοι, μα πολύ μπερδεμένοι άνθρωποι.  Άνθρωποι που δεν ηρεμούν σχεδόν ποτέ ή που για να μπορέσουν να ηρεμήσουν, χρειάζονται μεγάλες ποσότητες αλκοόλ ή φαρμάκων ή άλλων καταχρήσεων.

Πόσο λοιπόν προβληματική είναι αυτή η κατάσταση;
Θα έλεγα, πολύ! Το περίεργο βέβαια είναι πως ενώ έχουμε όλες τις δυνατότητες για να είμαστε πολύ καλά,  τελικά δεν μπορούμε σχεδόν ποτέ να είμαστε απλά και ήρεμα χαρούμενοι.

Για ποιο λόγο;
Ίσως γιατί συνεχώς προσπαθούμε τόσο πολύ για να έχουμε όλα όσα ονειρευόμαστε, οραματιζόμαστε, επιθυμούμε ή απλά χρειαζόμαστε. Και έτσι, δεν χαλαρώνουμε ποτέ, δεν αφήνουμε τα πράγματα να έρθουν από μόνα τους, παρά προσπαθούμε συνεχώς, να τα ελέγχουμε όλα και όλους.

Πιέζουμε τους άλλους και πιεζόμαστε από αυτούς. Πως λοιπόν να χαλαρώσουμε; Έχουμε μάθει να αγωνιζόμαστε, αλλά έχουμε ξεχάσει να απολαμβάνουμε. Έχουμε «αφήσει» πίσω μας, την γνήσια, την απλή απόλαυση μίας όμορφης καθημερινότητας.

Μπορούμε να την «ξαναβρούμε»;
Ναι! Αρκεί να θυμηθούμε πως απόλαυση, δεν είναι οι άπειρες καταχρήσεις -οι τόσο απλόχερα διαθέσιμες, στις οποίες «ορμάμε» πολλές φορές βουλιμικά, απλά και μόνο για να εκτονώσουμε την ένταση που νιώθουμε- αλλά μία βαθιά ικανοποίηση των αισθήσεων μας, η οποία θα έπρεπε να υπάρχει διάχυτη, σε ότι και αν κάνουμε.

Με ποιο τρόπο το πετυχαίνουμε αυτό;
Πρώτα από όλα, για να απολαύσουμε, χρειάζεται να είμαστε ξεκούραστοι, ήρεμοι και σε καλή επαφή με τον εαυτό μας, με τις αισθήσεις μας. Είναι απαραίτητη, αυτή η πολύτιμη εσωτερική ηρεμία, η οποία πηγάζει από την φροντίδα του σώματος, την ξεκούραση της ψυχής και την καλλιέργεια του πνεύματος.

Μόνο τότε, υπάρχει επαρκής τροφοδότηση της ενέργειάς μας, ώστε να μπορούμε να νιώσουμε έντονα συναισθήματα και να βιώσουμε βαθιά ικανοποίηση. Αλλιώς τα πάντα είναι επιφανειακά και εμείς μένουμε με μία αίσθηση κενού και ανεκπλήρωτης επιθυμίας, η οποία «φεύγει»  μόνο όταν μπορέσουμε να ξαναβρούμε αυτή την πολύτιμη ηρεμία, που θα μας επιτρέψει πάλι να απολαύσουμε αληθινά την ζωή μας.