Ο Αμίρ γεννά συμπάθεια, μα και συζητήσεις

Ο μικρός Αφγανός βρέθηκε άθελά του στο Μαξίμου και στα καθιστικά των Ελλήνων
Ο Αμίρ γεννά συμπάθεια, μα και συζητήσεις

Tο μεσημέρι του Σαββάτου ο πρωθυπουργός δέχτηκε στο Μέγαρο Μαξίμου έναν ασυνήθιστο προσκεκλημένο. Συναντήθηκε με τον μικρό Αμίρ, τον 11χρονο που έχει απασχολήσει άπαντα τα ελληνικά μίντια τις τελευταίες μέρες. Ο Αλέξης Τσίπρας διαβεβαίωσε τον Αμίρ για την προστασία και τη φροντίδα που θα του παρέχει η ελληνική Πολιτεία, κάλεσε τις αρμόδιες υπηρεσίες να εξετάσουν με σπουδή τις ανάγκες της οικογένειας, και κατόπιν του χάρισε μία ελληνική σημαί, όλα μπροστά στους φωτογράφους. Ο Αφγανός μαθητής έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ανήμερα την 28η Οκτωβρίου, όταν εμφανίστηκε στην παρέλαση να κρατά την πινακίδα του σχολείου του, του 6ου Δημοτικού της Δάφνης, και αργότερα διαδόθηκε η είδηση πώς αν και είχε κληρωθεί να είναι σημαιοφόρος, τελικά αντικαταστάθηκε.

Για την υπόθεση εκείνη ξεκίνησε προκαταρκτική εξέταση από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, της οποίας το πόρισμα φυσικά δεν έχει εκδοθεί ακόμη. Λίγες μέρες μετά, τα ξημερώματα της Παρασκευής, άγνωστοι πέταξαν πέτρες στο σπίτι όπου κατοικεί η οικογένειά του Αμίρ, έσπασαν ένα παράθυρο και άφησαν ένα χειρόγραφό μήνυμα, όπου διατάζονταν όλοι να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Δεν έγινε σαφές αν η αστυνομία διερεύνησε το περιστατικό, και πώς, καθώς δεν υπήρξαν κάποιες επίσημες ανακοινώσεις. Για μία ακόμη φορά λοιπόν το ελληνικό κράτος μετρήθηκε, ζυγίστηκε και βρέθηκε ελλιπές, κατορθώνοντας έτσι να υποδαυλίσει κοινωνικές εντάσεις μέσα από  τον ανεπαρκέστατο χειρισμό όλης της υπόθεσης της οικογένειας αυτής των παράτυπων μεταναστών.

Ελλείψει διαθέσιμης έγκυρης πληροφόρησης, στα σόσιαλ μίντια και σε μερίδα του ηλεκτρονικού τύπου άρχισαν να διατυπώνονται διάφορες γνώμες, αυθαίρετες και μη. Πρώτη ήταν ότι σαν μαθητής της 5ης Δημοτικού, ο Αμίρ δεν είχε δικαίωμα να κληρωθεί. Δεύτερη, πως -αν και κληρώθηκε το παιδάκι- η μητέρα του προτίμησε να μην είναι σημαιοφόρος για λόγους δικούς της, οπότε επελέγη από τους  δασκάλους του σχολείου η λύση της πινακίδας. Τρίτη γνώμη, που αφορά την αστυνομική πτυχή, αμφισβήτησε αν το χαρτόνι που επιδείχθηκε από το μικρό παιδί ήταν όντως γραμμένο από τραμπούκους κάποιας ηλικιακής ωριμότητας. Τετάρτη και τελευταία (απ΄όσο παρακολουθήσαμε) ήταν η εντύπωση για τα -υποτιθέμενα- ανεξήγητα γέλια της μητέρας, σ’ ένα σύντομο βίντεο που τραβήχτηκε το πρωί μετά το βίαιο συμβάν.

Δυστυχώς οι αρχές απέτυχαν και να εγγυηθούν την προβλεπόμενη αντιμετώπιση του παιδιού στο σχολείο, και να προστατεύσουν την ασφάλειά του, και φυσικά να διαλύσουν υποψίες για τα αληθή κίνητρα πίσω από την επίθεση. Αναπόφευκτα ξεκίνησε ένας ιδιαίτερα ζωηρός διάλογος μεταξύ χρηστών των δικτύων, με κάποιους να εκδηλώνουν ανθρώπινη διάθεση να εκφράσουν τη συγνώμη τους στο παιδί για τη σκληρότητα που έζησε στη  χώρα μας, και με άλλους να επικαλούνται τις πιο πάνω “πληροφορίες” και να προβαίνουν σε δύσπιστες εκτιμήσεις περί προβοκάτσιας με πολιτική σκοπιμότητα, πιθανώς συντονισμένης από ΜΚΟ αλληλέγγυων.

Θυμίζουμε ότι ο Αμίρ και η μητέρα του έχουν εγκλωβιστεί στο ελληνικό έδαφος από πέρσι τον Απρίλιο, μετά από είσοδο στη Λέσβο (όπου χιλάιδες ακόμη διαμένουν υπό δυσμενείς συνθήκες), κατευθυνόμενοι προς τη Γερμανία, όπου ζει ο πατέρας της οικογένειας από το 2015. Ως γνωστό, οι γερμανικές αρχές τους τελευταίους μήνες έχουν καταστήσει δυσχερέστερη την επανένωση προσφυγικών οικογενειών, μετά από διαπιστώσεις πως γινόταν κατάχρηση του σχετικού καθεστώτος από οικονομικούς μετανάστες.

Φωτογραφία από 3pointmagazine.gr