Νίκη του συντηρητικού Κουρτς στην Αυστρία

Μεγάλη πτωση σοσιαλιστών και Πρασίνων, και αναμενόμενη συγκυβέρνηση με το ακροδεξιό FPO
Νίκη του συντηρητικού Κουρτς στην Αυστρία

Με επιβεβαίωση των προγνωστικών φαίνεται πως ολοκληρώθηκαν οι αυστριακές εκλογές, καθώς το συντηρητικό OVP, υπό τον νέο και νεαρό ηγέτη του Σεμπάστιαν Κουρτς, θα αναδειχθεί πρώτο, με περίπου 30% των ψήφων και 57 έδρες επί 183. Αξιοσημείωτη επίσης είναι και η κατάρρευση του κόμματος των Πρασίνων, που μάλλον πέφτουν από το 12,5% στο 5%. Το ενδιαφέρουν πλέον εστιάζεται στον διαφαινόμενο κυβερνητικό εταίρο του Λαϊκού Κόμματος, δηλαδή στο ακροδεξιό FPO, το οποίο αναμένεται να καταλάβει 51 έδρες.

Από τις ως τώρα εκτιμήσεις θα θεωρούνταν λογικό να συσταθεί εκ νέου κυβέρνηση συνασπισμού Συντηρητικών-Σοσιαλιστών, δεδομένου ότι οι τελευταίοι φαίνεται να κερδίζουν περίπου 49 έδρες. Το ενδεχόμενο όμως αυτό δεν φαίνεται πιθανό, λόγω του πολύ αντιπαραγωγικού κλίματος που επικρατούσε εντός της απελθούσης κυβέρνησης (ο πρώην συντηρητικος αντικαγκελαριος Μιτερλένερ παραιτήθηκε της προεδρίας του κόμματος του γι αυτούς ακριβώς τους λόγους, ανοίγοντας το δρόμο στον 31χρονο Κουρτς). Πέραν αυτής της κακής συνεργασίας, το OVP μετακινηθηκε προς «δεξιότερες» θέσεις πάνω στο ζήτημα του προσφυγικού, δημιουργώντας έτσι ιδεολογική απόσταση από τους πρώην κυβερνητικούς εταίρους του.

Το ξενοφοβικο FPO θα επιστρέψει στην κυβέρνηση σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την τελευταία του θητεία, όταν βρισκόταν υπό την ηγεσία του επικοινωνιακού λαϊκιστή Γκέοργκ Χάιντερ, ενός επιχειρηματία (νεκρού σήμερα) που είχε βγάλει το κόμμα από το περιθώριο και το είχε καταστήσει ελκυστικό σε πλατιά κοινωνικά στρώματα. Η κυβέρνηση Σούσελ-Χάιντερ είχε αντιμετωπίσει απροκάλυπτη εχθρότητα από το σύνολο της υπόλοιπης ΕΕ, και η απεριθωριοποίηση της συνέβαλε και στην πτώση της.

Ο αμφιλεγόμενος Κουρτς οφείλει την επιτυχία του σε ένα πρόγραμμα εστιασμένο στον περιορισμό της μετανάστευσης, στην μείωση των κρατικών εμποδίων στην επιχειρηματικότητα και στην ελάφρυνση των φορολογικών βαρών των Αυστριακών. Η ταχεία πολιτική του ανέλιξη (υπουργοποιήθηκε για πρώτη φορά στα 24 του, ενώ προηγουμένως ήταν ένας κοσμικός νεαρός της Βιέννης) δεν ήταν άνευ προβλημάτων. Όμως, ο άκομψος για τους νοτιοευρωπαίους τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε την προσφυγική κρίση του 2015 τον κατέστησε ιδιαίτερα δημοφιλή στη χώρα του, ενώ επίσης τον ευνόησαν η λιτότητα που επέδειξε ως υπουργός και η αναμφισβήτητη ρητορική του δεινότητα.

Το αυστριακό αποτέλεσμα έρχεται σε συνέχεια όλων των προηγούμενων στην δυτική Ευρώπη μετά την επανεκλογή του Μαριάνο Ραχόι (μόνη εξαίρεση η Πορτογαλία). Είναι μάλλον προφανές ότι η πολιτική ατζέντα που χάρισε την προεδρία στον Ντόναλντ Τραμπ είναι ελκυστική και σε σημαντικά τμήματα της Ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.

Είναι άγνωστο ακόμη το αν αν και το πώς θα μπορούσε το σημερινό αποτέλεσμα να επηρεάσει και τος προσεχείς ιταλικές εκλογές, μετά τις οποίες θα κλείσει και ο εκλογικός κύκλος για το πολύ μεγάλο μέρος της Ένωσης. Το αποτρέλσμα δεν μπορεί να θεωρηθεί θετικό για την Ελλάδα, για προφανείς λόγους.

 

Φωτογραφία από BBC, GETTY Images