Μακρόν, οι Άλλοι, η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό μέλλον

Η πρώτη συζήτηση για το ευρωπαϊκό μέλλον αύριο στο συμβούλιο κορυφής
Μακρόν, οι Άλλοι, η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό μέλλον

Ο Μακρόν


Δυναμισμός και μια πνοή νεωτερισμού. Αυτά είναι τα δύο ισχυρά σημεία του Εμμανουήλ Μακρόν στην προσωπική του πρόκληση στην ευρωπαϊκή ηγεσία. Στον ορίζοντα υπάρχουν οι εκλογές του 2019, ένα σημαντικό ραντεβού που ο Πρόεδρος θέλει να χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο για τη καταξίωση του εκτός των γαλλικών συνόρων.
 

Επίσης υπάρχει επίσης μια ευνοϊκή απ ότι φαίνεται συγκυρία για τον Γάλλο πρόεδρο που συνδέεται με την (προσωρινή;) απουσία της Άνγκελα Μέρκελ από την »πιάτσα» της ΕΕ. Αλλά αυτό θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα δίκοπο μαχαίρι. Το κενό που άφησε η καγκελάριος, απασχολημένη στο εσωτερικό μέτωπο με τις διαπραγματεύσεις συνασπισμού, προσφέρει σίγουρα την ευκαιρία στον Mακρόν να χαράξει ένα ρόλο ηγέτη στη κεντρική πολιτική σκηνής της ΕΕ. 

 

Σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτόν τον χώρο για να οικοδομήσει μια νέα συμμαχία με κάποιες χώρες γύρω από τις ιδέες του για το ευρωπαϊκό μέλλον και στη συνέχεια να προχωρήσει πέρα ​​από τον γαλλο-γερμανικό άξονα. Θα ήταν ένα επαναστατικό βήμα. Και στην πραγματικότητα λίγοι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ποντάρουν σε αυτόν τον επίλογο. Στην πραγματικότητα ο Μακρόν χρειάζεται το Βερολίνο γιατί το Βερολίνο έχει πολλούς πιστούς συνοδοιπόρους στην ευρωπαϊκή του πολιτική. 

 

Αρα το Παρίσι μάλλον θα πρέπει να περιμένει τα τεκταινόμενα στην Γερμανία.

Μάλιστα ακόμα περισσότερο μια που στις ενδοπαραταξιακές συνομιλίες των γερμανικών κομμάτων για τον σχηματισμό κυβέρνησης, το ευρωπαϊκό μέλλον σύμφωνα με τις δηλώσεις του σοσιαλδημοκράτη ηγέτη Σούλτς θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Αν ενδώσει η Μέρκελ σε θέσεις προς μία πιο ανοιχτή Ευρώπη ίσως και η προετοιμασία του Μακρόν να πιάσει τόπο. Επιπλέον, οι φιλόδοξες ιδέες του σχετικά με τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης έχουν ήδη αλλάξει το μέγεθός τους: Υποχωρεί η ιδέα κοινοβουλίου της Ευρωζώνης, παραμένει όμως ανοικτή η συζήτηση για έναν σούπερ υπουργό Οικονομικών. Αν και  πιθανότατα θα καταλήξει να είναι μια πολύ διαφορετική φιγούρα από αυτή που είχε στο μυαλό του ο αρχηγός του ‘En Marche!’, αν σκεφτούμε το παρελθόν των ενδοευρωπαϊκών συμβιβασμών. 

 


Οι Άλλοι


Αλλά ο Macron δεν είναι ο τύπος που του αρέσει να κάθεται. Και τους μήνες αυτούς άρχισε να υφαίνει τον καμβά του στις Βρυξέλλες. Μεταξύ των γραφείων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και μεταξύ των συναδέλφων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει την ισχυρή υποστήριξη της γειτονικής Μπενελούξ. Ο Βέλγος Charles Michel και ο Λουξεμβούργιος Xavier Bettel εχουν  ήδη ξεκινήσει την ιδέα μιας «συμμαχίας των προθύμων» κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Γάλλο ομόλογό του στο τέλος του Αυγούστου. Ο Ολλανδός Mark Rutte φαίνεται να υποστηρίζει αυτή την ιδέα. Οι τρεις τους όμως είναι φιλελεύθεροι και μάλλον  προσπάθησαν με κάθε τρόπο να πείσουν τον Macron να αγκαλιάσει τον Alde.(Ευρωπαϊκό φιλελεύθερο κόμμα)
 

Βέβαια αυτός πάντα παρέμεινε μακριά από τις συναντήσεις της φιλελεύθερης πολιτικής οικογένειας. Είναι πεπεισμένος ότι η ετικέτα του «παλαιού» πολιτικού κόμματος μπορεί να βλάψει την εικόνα του ως καινοτόμο μεταρρυθμιστή υπεράνω κομμάτων. Είναι μάλλον αυτός που θέλει να σύρει τους φιλελεύθερους στο πλευρό του. 

 

Από την άλλη πλευρά όμως Ε.Λ.Κ και Σοσιαλιστές επανέλαβαν τη βούλησή στο σύστημα του «Spitzenkandidat», το οποίο θέλει κάθε ευρωπαϊκή ομάδα να έχει το δικό της υποψήφιο. Όποιος θα πάρει τις περισσότερες ψήφους γίνεται πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Macron θα προσαρμοστεί στη μέθοδο ή θα προσπαθήσει να την υπονομεύσει;

Θα φανεί γύρω στο Φεβρουάριο, όταν οι ηγέτες θα συναντηθούν στις Βρυξέλλες για μια σύνοδο κορυφής αφιερωμένη στην προετοιμασία των εκλογών 2019. 

Προς το παρόν φαίνεται πάντως να έχει υποστηρικτές και σε άλλες ευρωπαρατάξεις. Μεμονωμένοι ευρωβουλευτές είτε των πρασίνων, είτε των σοσιαλιστών ακόμα και του Λαϊκού κόμματος είναι κοντά στις απόψεις Μακρόν.

Οι ηγεσίες όμως των υπόλοιπων κρατών του Βορρά και των πρώην ανατολικών χωρών τις βλέπουν μάλλον αδιάφορα έως αρνητικά ή στη καλύτερη περίπτωση είναι σε αναμονή.

Όσον αφορά τον Νότο που δεν έχει προς το παρόν κοινή θέση, φαίνεται την θετικότερη στάση στις ιδέες του γάλλου προέδρου να έχει η ιταλική και πορτογαλική κυβέρνηση. Αν και η Ρώμη λόγω εκλογών τον Μάρτη του 2018 διακατέχεται από μια στάση θετικής αναμονής. 

 


Η Κομισιόν

 Όσο αφορά την κομισιόν και αυτή προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την γερμανική απραξία με τη κατάθεση των θέσεων της για το ευρωπαϊκό μέλλον στο επόμενο ευρωπαϊκό συμβούλιο της 15 Δεκεμβρίου.

Οι προτάσεις περιλαμβάνουν την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης στην ΕΕ με συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν τους επόμενους 18 μήνες.

 Οι κύριοι άξονες των προτάσεων είναι η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, ο ορισμός ενός ‘’υπουργού Οικονομικων» της ευρωζώνης που θα είναι πρόεδρος του Eurogroup και αντιπρόεδρος της Επιτροπής και η ενεργοποίηση μηχανισμών τόσο για τη δημοσιονομική σταθερότητα, όσο και για την προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών στα κράτη μέλη της ΕΕ.

Στόχος είναι η αύξηση της ενότητας, της αποτελεσματικότητας και της δημοκρατικής λογοδοσίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης έως το 2025, σημείωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Φυσικά αύριο θα γίνει μια πρώτη συζήτηση διερευνητική θα λέγαμε των προθέσεων όλων των μελών. Ένα αρχικό και περιορισμένο άνοιγμα των χαρτιών καθώς το παιχνίδι θα έχει πολλές και ενδιαφέρουσες ακόμα συναντήσεις.

Η Αρχή όμως έγινε και αυτό είναι το σημαντικό.