ΚΑ. Ανατροπές γίνονται, θαύματα δεν γίνονται.

Η επόμενη Κυριακή καθοριστική για Γεννηματά- Ανδρουλάκη
ΚΑ. Ανατροπές γίνονται, θαύματα δεν γίνονται.

Τέλειωσαν και οι εκλογές στην κεντροαριστερά-ναι έτσι θα την λέμε πλέον. Τέρμα τα περί προοδευτικού κέντρου και μεταρρυθμιστικής παράταξης, με μια ολική επαναφορά του θρυλικού σλόγκαν »το Πασοκ είναι δω, ενωμένο δυνατό».

Το επονομαζόμενο και »όλον Πασοκ» πήρε σχεδόν τα 3/4 των ψήφων αφήνοντας στους καθαρόαιμους κεντρώους το υπόλοιπο 1/4.

Η συμμετοχή μεγάλη θα μπορούσαμε να πούμε, μόνο που δεν σήκωσε πολύ κόσμο του μεσαίου χώρου από τους καναπέδες του, όπως θεωρούσαν οι εκσυγχρονιστές που ήθελαν και την ηλεκτρονική ψήφο.

Αντίθετα θα λέγαμε λειτούργησαν τα παραδοσιακά αντανακλαστικά επιβίωσης του κλασικού πασόκου.

Αρκούσε να πάει κανείς σε ένα εκλογικό κέντρο για να καταλάβει ποιοί ήσαν αυτοί τελικά που ψήφιζαν, κάνοντας κιόλας εντυπωσιακή υπομονή στις ουρές σε μερικά εκλογικά τμήματα. 

Όχι δεν ήταν νεολαίοι ούτε καν καλά καλά μεσήλικες. Οι ουρές ήταν γεμάτες από τα περήφανα γηρατειά. Άσπρος ο ορίζοντας στις αίθουσες όταν τον έβλεπες από μακριά και λίγο ψηλά, με πολλές φωτεινές αντανακλάσεις.

Οι παλιοί σύντροφοι φαίνεται έχουν γίνει μπετόν και έδειξαν με αποφασιστικότητα ότι ο χώρος είναι και θα παραμείνει όπως ήταν. ΠΑΣΟΚ !

 

Τα παραδοσιακά κάστρα του Πασοκ, η ελληνική επαρχία ήταν όλη της Φώφης.

Η ίδια είχε κινήσει γη και ουρανό. Ο γνωστός μηχανισμός.

Το έβλεπες στα πηγαδάκια και στις λίγο βλοσυρές φατσούλες των εκλογέων που δεν έδειχναν και πολύ ενθουσιασμό, παρά μόνο μια αίσθηση υποχρέωσης.

Όλοι αναφέρονταν στα παλιά ένδοξα χρόνια. Στον μπαμπά Γεννηματά και πόσο πολύ του μοιάζει η κορούλα του και υποψήφια αρχηγός(κατακρίνουμε τον νεποτισμό των άλλων και ποτέ τον δικό μας ως γνωστόν), του πως ο τάδε βοήθησε για εκείνη την συνταξούλα, η εκείνη την αδειούλα που δεν ήταν και πολύ νόμιμες και άλλα πολλά παρόμοια που νομίζω φαντάζεστε.

Ο άνθρωπος μεγάλης ηλικίας δυστυχώς συχνά έχει το προνόμιο ή το μειονέκτημα να βλέπει το παρελθόν του με όρους επιβράβευσης αυτών που τον βοήθησαν σε κάτι η συνήθειας.

Όρους συναλλαγής δηλαδή όπως είχε μάθει και όχι με όρους προσδοκίας στο μέλλον για κάτι καλύτερο.

Από την άλλη η νεολαία ήταν απούσα όπως και οι πιό παραγωγικές ηλικίες. Δεν χρειάζονταν τα τελικά αποτελέσματα που ανέδειξαν και την ηλικιακή σύνθεση για να καταλάβει κανείς ότι δεν ενδιαφέρθηκαν. Το έβλεπες παντού. Κάτω από το 35 έτος ήταν μόνο το 15%, ενώ οι άνω των 65 χρονών το 40%  !!!

Αυτό εξηγεί και την σπουδή της Γεννηματά(41%) να μην δεχθεί την ηλεκτρονική εξ αποστάσεως ψήφο, που θα έφερνε νεολαία στις κάλπες που έχει και μια οικειότητα με τα ηλεκτρονικά μέσα, σε αντίθεση από τους ηλικιωμένους που προτιμούν την παραδοσιακή εκλογική μέθοδο.

Εδώ ακριβώς νομίζω ότι έχασαν και το παιχνίδι οι εκφραστές του εκσυγχρονιστικού μπλοκ, που σίγουρα θα έβγαιναν περισσότερο ενισχυμένοι με την διπλή μέθοδο καθώς η για πρώτη φορά ηλεκτρονική ψήφος θα προσέλκυε ως κάτι καινούργιο αρκετούς νεολαίους στους οποίους προσβλέπουν.

Καμίνης (13,8%) και Θεοδωράκης (10,8%) απέτυχαν πολιτικά να πείσουν ως υποψήφιοι ηγέτες του χώρου αλλά σίγουρα σε προσωπικό επίπεδο καθόρισαν η αν θέλετε εξασφάλισαν το πολιτικό τους μέλλον.

Ο Καμίνης γιατί θα έχει ένα ρόλο πλέον στην ενεργή πολιτική μέσα στον νέο φορέα, αλλά και από την εκλογή του στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, καθ’ ότι η επανεκλογή του στη θέση του δημάρχου θα ήταν ένα θαύμα.

Από την άλλη ο επικεφαλής του Ποταμιού αφού πέρασε την προσωπική του θέση μέσα από διαδικασίες σχεδόν αθέμιτες (από τους 200+ της ΜΕΣΥΑ, βρέθηκαν γύρω στους 150 στην καθοριστική συγκέντρωση, ψηφίζοντας όμως  μόνο 77 ενώ στα μέσα ενημέρωσης με ανακοινώσεις του αναφέρονταν ότι 7 καταψήφισαν μόνο δίνοντας την εντύπωση ότι είχε 140 θετικούς ψήφους ενώ είχε μόνο 70), με το 10,8% των ψήφων θα έχει και αυτός μια εξασφαλισμένη πορεία στο νέο φορέα. Κάτι που δεν ήταν σίγουρο σύμφωνα με τα ποσοστά του Ποταμιού στα γκάλοπ.

Ίσως και δω να χρειαζόταν, σε μια διπολική προεκλογική καμπάνια μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, ένα άλλο θαύμα για την είσοδό του στην επόμενη βουλή.

Μια ακόμα λανθασμένη στόχευση από τον Σ.Θ ? Το άμεσο μέλλον θα δείξει.

Η πλειοψηφία των ποταμίσιων φάνηκε ότι δεν τον ακολούθησε στην μοναχική του αυτή πορεία. Ηδη αυτοί που αντιδρούσαν στην σύμπλευση με την Δημοκρατική συμπαράταξη έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους για αυτόνομη πορεία του Ποταμιού.

Και μια που θαύματα δεν γίνονται και η Δημοκρατική Συμπαράταξη φυσικά δεν αλλάζει μένει να δούμε αν μπορεί να γίνει η ανατροπή με την εκλογή στο δεύτερο γύρο του Ανδρουλάκη με το 25%.

Ποσοστό που αν δεν τα καταφέρει στον τελικό γύρο του δίνει το αδιαμφισβήτητο τίτλο του μελλοντικού αρχηγού.

Αν και οι διαφορές πολλές και ως ποσοστά κυρίως, το μυαλό μας πάει στην μεγάλη ανατροπή του Κυριάκου Μητσοτάκη στις αντίστοιχες ενδοπαραταξιακές εκλογές της ΝΔ.

Η διαφορά των 16 μονάδων που τον χωρίζουν από την Φώφη μεγάλη και στατιστικά σχεδόν ακατόρθωτη η ανατροπή. Αλλά υπάρχουν και πολλοί αστάθμητοι παράγοντες.

  1. Ο καιρός. Βροχή και κρύο σίγουρα θα αποτρέψει τις μεγάλες ηλικίες που ψηφίζουν Φώφη, να περιμένουν στις ουρές.
  2. Όσοι ψήφισαν από υποχρέωση θα επιστρέψουν στις κάλπες για τη Φώφη ακόμα μια φορά, από τη στιγμή που επιτέλεσαν το καθήκον τους ?
  3. Οι ψηφοφόροι των Καμίνη και Θεοδωράκη θα πάνε μονοκούκι στον Ανδρουλάκη ? θα αδιαφορήσουν η θα πεισματώσουν κόντρα σ’ αυτό που πρεσβεύει η Γεννηματά ?

 

 Εκλογικές ανατροπές έχουμε δει πολλές και δεν αποκλείεται να δούμε ακόμα μία αλλά θαύμα επί της ουσίας  δεν θα δούμε γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν αλλάζει, όσο κι αν προσπαθήσει ο οποιοσδήποτε ηγέτης του. Και εφ’ όσον δεν υπάρχει νέα γενιά στις τάξεις του για το μέλλον του, απλά θα υπάρχει μέχρι να σβήσουν οι ψηφοφόροι του.

Ο Ανδρουλάκης θα μπορούσε να ήταν μία ελπίδα, μόνο που προς το παρόν φαίνεται να μην φέρνει  νέο κόσμο στις τάξεις της  Κεντροαριστεράς. Την επόμενη Κυριακή πιστεύω ότι δύσκολα θ αλλάξει κάτι