Η πρόκληση της οικονομικής ανάπτυξης μετά την μνημονιακή εποχή

Το τελευταίο συνέδριο του ΣΕΒ έφερε και πάλι στην επιφάνεια αυτό το θεμελιώδες ζήτημα εθνικής επιβίωσης
Η πρόκληση της οικονομικής ανάπτυξης μετά την μνημονιακή εποχή

Αποτελεί γεγονός πως πέρα από την ενίσχυση των άκρων και των ακραίων ομάδων πολιτικού μηδενισμού, το σημαντικότερο πρόβλημα που δημιούργησε η πρωτοφανής σε ένταση και διάρκεια οικονομική κρίση είναι ο εγκλωβισμός του δημοσίου διαλόγου αποκλειστικά στο ζήτημα της εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών. Απόρροια αυτής της εξέλιξης είναι η αδυναμία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ να διατυπώσουν προτάσεις για το κυρίαρχο ζητούμενο της εποχής μας, δηλαδή για την οικονομική πρόοδο αλλά και για την χάραξη της αναπτυξιακής πολιτικής που θα διαμορφώσει το αύριο της πατρίδας μας.

Είναι προφανές πως για να ξεφύγουμε από την Κρίση οφείλουμε να επικεντρώσουμε την προσπάθεια μας στο νευραλγικής σημασίας ζήτημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της ανταγωνιστικότητας, αφού αφήσουμε οριστικά πίσω μας τις κακές πρακτικές του παρελθόντος. Πολιτικός κόσμος και κοινωνία πρέπει να αντιληφθούν πως η Ελλάδα οδηγήθηκε στην ασφυξία που επέβαλαν οι μνημονιακές συμβάσεις λόγω ενός συνδυασμού δυσμενών οικονομικών δεδομένων όπως η αδυναμία εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, η ραγδαία μείωση της ελληνικής παραγωγής -που οδήγησε στον υπερδανεισμό των νοικοκυριών και την δημιουργία του διττού ελληνικού χρέους, δημόσιου και ιδιωτικού.

Δίχως άλλο η κατάσταση των δημόσιων οικονομικών αποκλείει τη χρηματοδότηση μεγάλων δημοσίων επενδύσεων αλλά και την πιθανότητα νέων κρατικών παρεμβάσεων στη λειτουργία της οικονομίας. Νομοτελειακά λοιπόν για να πετύχουμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης που με την σειρά τους θα δημιουργήσουν νέες επενδύσεις και θα επανακινήσουν την πραγματική οικονομία, είναι αναγκαίο να στηρίξουμε τις ιδιωτικές επενδύσεις. Παράλληλα η συνεχιζόμενη λειψυδρία τραπεζικών κεφαλαίων επιβαρύνει κοστολογικά τις εξωστρεφείς επιχειρήσεις, απομειώνοντας την ανταγωνιστικότητά τους.

Βασική προϋπόθεση για να γίνουν σήμερα νέες επενδύσεις είναι να… αποποινικοποιηθούν οι επιτέλους οι έννοιες της επιχειρηματικότητας και του κέρδους. Όσοι έχουν αναλύσει διεξοδικά τα δεδομένα που προέκυψαν από την ελληνική εξαγωγική δραστηριότητα των τελευταίων ετών καταλήγουν στο συμπέρασμα πως η τελική προστιθέμενη αξία είναι εξαιρετικά μικρή. Χαρακτηριστικό είναι πως η Ελλάδα είναι η χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εμφανίζει το χαμηλότερο ποσοστό ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας στα βιομηχανικά προϊόντα, αλλά και τις μικρότερες δαπάνες για τεχνολογική και επιστημονική έρευνα και για την εν γένει ανάπτυξη καινοτομίας. Οι εξαγωγές παρθένου ελαιολάδου σε μεγάλες δεξαμενές αντί σε πολυτελείς μικρές συσκευασίες είναι ένα γνώριμο παράδειγμα τέτοιας υποτίμησης των προϊόντων μας και του brand «Ελλάδα».

Μοναδική λύση για την μεταστροφή του δυσμενούς αυτού κλίματος είναι η ενίσχυση των κλάδων της ελληνικής οικονομίας που απέδειξαν πως μπορούν να αντέξουν στον διεθνή ανταγωνισμό όπως ο πολυδιάστατος τουρισμός, τα συνδυασμένα logistics, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η εξόρυξη του ορυκτού μας πλούτου, το R&D μέσω συμπράξεων ιδιωτών-πανεπιστημίων, και οπωσδήποτε η επιλεκτική πρωτογενής παραγωγή και τυποποίηση. Τομείς που δυνητικά μπορούν να αποτελέσουν το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας με στόχο την άμμεση τόνωση της πραγματικής οικονομίας και της παραγωγικής διαδικασίας στην πατρίδα μας.

Στο συνέδριο του ΣΕΒ την Τρίτη ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο πρόεδρος του Συνδέσμου βρέθηκαν σε πλήρη ομοφωνία σχετικά με το τι πρέπει να αλλάξει στα πεδία της άμεσης και έμμεσης φορολογίας, του αδιαφανούς αντιπαραγωγικού κανονιστικού πλαισίου, και όλων των παραγόντων έμμεσης επίδρασης στο υγιές επιχειρείν (χρηματοδοτικά κεφάλαια, δικαιοσύνη, παιδεία, υποδομές κλπ). Και φυσικά η παρουσίαση του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτέλεσε απλώς μια πρόγευση του κυβερνητικού προγράμματος του, καθώς κάποιες πιο εξειδικευμένες προτάσεις δεν ήταν δυνατό να αναλυθούν σε μια ολιγόλεπτη δημόσια ομιλία.

Το τι απαιτείται λοιπόν να γίνει είναι γνωστό. Η πολιτική βούληση στο αστικό κομμάτι του πολιτικού συστήματος υπάρχει. Ζητούμενο να στηριχθεί και από τους πολίτες μια νέα συμφωνία ανάμεσα στο κράτος και στις επιχειρήσεις.

Φωτογραφία: συστοιχία 3D printers της General Electric, από τον Chris New/GE Reports