Η γοητεία της αλήθειας

Το ψέμα ποτέ δεν είναι εύκολο, ή ευχάριστο
Η γοητεία της αλήθειας

Θαυμάζω τους ανθρώπους που τολμούν να πουν την αλήθεια, όσο δύσκολη ή επώδυνη κι αν αυτή είναι κάποιες φορές. Για την ακρίβεια, τους βρίσκω απίστευτα γοητευτικούς! Και φυσικά λυπάμαι ειλικρινά όλους όσους από δειλία καταφεύγουν στη λύση του ψέματος για να ξεγλιστρήσουν από άβολες ή δυσάρεστες καταστάσεις.

Και για ποιο λόγο τους λυπάμαι;
Γιατί πρώτα από όλα, όταν λένε ψέματα, κυριολεκτικά ασχημαίνουν! Ναι, έχω παρατηρήσει πως η ενοχή του ψέματος, όσο και αν την «πνίγει» κάποιος, γίνεται στιγμιαίος μυϊκός σπασμός σε όλο του το σώμα και αυτόματα «κλείνει» το βίο-σύστημα του, μπλοκάρει δηλαδή η αυθόρμητη κίνηση της ενέργειας του. Άρα γίνεται άκαμπτος, σκληρός, όσο και αν προσποιείται για το αντίθετο. Και αυτό σίγουρα, τον εμποδίζει να κάνει επαφή, τόσο με τους άλλους όσο και με τον εαυτό του, τον απομονώνει.

Ποια όμως είναι η πραγματική  γοητεία της αλήθειας;
Οι άνθρωποι που έχουν μάθει να λένε την αλήθεια, όσο και αν φοβούνται, είναι άνθρωποι «ανοικτοί» και για αυτό μπορείς εύκολα να αλληλεπιδράσεις μαζί τους, ακόμα και αν είναι πάνω στη σκηνή ενός θεάτρου. Τι εννοώ;
Πρόσφατα, είδα την παράσταση «Brand» του Ίψεν, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Χατζηθεοδοσίου. Πρωταγωνιστούσε ο ίδιος, μαζί με την εξίσου ταλαντούχα Vanessa Barre. Μου έκανε εντύπωση η ειλικρίνεια των δύο ηθοποιών, οι οποίοι μας παρουσίασαν με τρόπο κυριολεκτικά ατρόμητο την αλήθεια του ψέματος που ζούμε.
Σε μία κοινωνία λοιπόν, που είναι «χτισμένη» πάνω σε φανερά ή κρυφά ψέματα, πόσο εύκολο είναι να δούμε την αλήθεια; Και τι κερδίζουμε όταν το κάνουμε αυτό;

Κερδίζουμε την ελευθερία μας! Γιατί δεν γίνεται να είσαι ελεύθερος, όταν ζεις μέσα στα ψέματα. Αυτό ακριβώς δείχνει και η παράσταση που είδα, με πολύ ξεκάθαρο τρόπο: δείχνει το μπέρδεμα των ανθρώπων που ζουν μέσα στο ψέμα, αλλά και την δυσκολία αυτών που ψάχνουν την αλήθεια. Ειδικά ο Brand προσπαθεί τόσο πολύ να βροντοφωνάξει την αλήθεια, θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα βοηθήσει και τους άλλους. Είναι όμως έτοιμοι οι υπόλοιποι, για να την ακούσουν;

Όταν κάποιος ζει μέσα στο ψέμα και αρχίσει να ανακαλύπτει την αλήθεια, θέλει να την βροντοφωνάξει, τόσο από χαρά , όσο και από νευρικότητα. Σύντομα όμως αντιλαμβάνεται ότι αυτό τελικά δεν είναι και τόσο απαραίτητο. Η αλήθεια είναι ήσυχη, δεν κάνει φασαρία, γιατί πολύ απλά γνωρίζει την αξία της, την γοητεία της.

Άλλωστε η αλήθεια όταν εμφανίζεται είναι σα το φως, απλώνεται παντού αθόρυβα διώχνοντας το ψέμα, όπως ακριβώς το φως της ημέρας αποδιώχνει σιγά-σιγά το σκοτάδι της νύχτας.