Γιώργο Καμίνη, επειδή ο άνθρωπος είναι το μέτρο των πάντων.

Μια κατάθεση ψυχής πάνω στη σημερινή πολιτική πραγματικότητα
Γιώργο Καμίνη, επειδή ο άνθρωπος είναι το μέτρο των πάντων.

Θα μπορούσα να ξεκινήσω με τα αυτονόητα. Όπως πχ πως είμαι με τον Γ.Καμίνη γιατί αυτός μπορεί να φέρει την κεντροαριστερά στην κεντρική σκηνή της πολιτικής πραγματικότητας και να την κάνει πρωταγωνίστρια. Πως είμαι με τον Γ.Καμίνη γιατί αυτός πραγματικά μπορεί να ενώσει τις διαφορετικές συνιστώσες και να τις μετασχηματίσει συνθετικά και δημιουργικά σε ένα νέο πολιτικό φορέα. Πως είμαι με τον Γ.Καμίνη γιατί στα ζητήματα των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ατομικών και συλλογικών, θεωρώ πως δεν χωρούν τακτικισμοί.
Εντούτοις δεν είναι τίποτε από τα παραπάνω που με παρακίνησε να υποστηρίξω και να δραστηριοποιηθώ υπέρ της εκλογής του Γιώργου Καμίνη στη θέση του προέδρου του νέου φορέα. Είναι κάτι εξαιρετικά απλό αλλά πλέον απολύτως βασικό στις επιλογές μου: ο άνθρωπος.

Έχω από καιρό πάψει να πιστεύω στη Μεγάλη Αλλαγή, στις τεκτονικού χαρακτήρα μεταβολές που υποτίθεται πως αλλάζουν τον κόσμο ριζικά. Αντιθέτως, πιστεύω στις καθημερινές μάχες που δίνουν οι άνθρωποι για να κερδίσουν την αξιοπρέπεια τους. Πιστεύω στην αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, όχι απαραίτητα με την πολιτική της διάσταση, περισσότερο ίσως από αυτήν, συγκινούμαι από τη συμπόνια και την καλοσύνη. Την κίνηση του χεριού ενός ανθρώπου που το απλώνει για να βοηθήσει κάποιον ηλικιωμένο να ανέβει τις σκάλες του λεωφορείου ή ενός παιδιού που σηκώνεται για να κάτσει κάποιος ανήμπορος ή μια έγκυος. Συγκινούμαι όταν άνθρωποι προσπαθούν μαζί να βοηθήσουν κάποιον που έχασε το σκύλο του ή μαζεύουν τρόφιμα για έναν φτωχό της γειτονιάς. Πόσο πολιτικά είναι όλα αυτά δεν ξέρω, μέσα μου όμως έτσι ορίζω την πολιτική, ως μια καθημερινή μάχη για να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο μας.

Ακριβώς για όλα τα παραπάνω, με έλκουν οι άνθρωποι των αξιών. Πιθανόν γιατί αυτοί οι άνθρωποι των αξιών με βοηθούν να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Δεν με ενθουσιάζουν πλέον ούτε οι μεγάλοι ρήτορες που αναλώνονται μόνο σε συνθήματα, ούτε οι κολπατζήδες πολιτικοί που αγωνιούν με όποιο τρόπο να πετύχουν σκοπούς, αγιάζοντας τα μέσα. Γενικώς έχω μια απέχθεια σε όλους αυτούς που παριστάνουν τους ηγέτες-σωτήρες, τους δήθεν χαρισματικούς και «μπαλκονάτους». Προτιμώ τους πολιτικούς που στέκονται όρθιοι όταν άλλοι λυγίζουν, που προχωρούν ευθεία όταν οι άλλοι αρχίζουν τα ζικ-ζακ αναλογιζόμενοι το πολιτικό κόστος. Εκείνους που δεν μεταλλάσουν χαρακτήρα ανάλογα με το ακροατήριο στο οποίο απευθύνονται.

Ο Καμίνης είναι ο ηγέτης που επιλέγω γιατί είναι ο άνθρωπος των δικών μου αξιών. Είναι ο άνθρωπος στον οποίο θα μπορούσα να εμπιστευτώ απόλυτα την πλήρη προστασία των δικαιωμάτων μου, καθώς διαθέτει την ικανότητα να κάνει έντιμες επιλογές με γνώμονα την προσωπική ηθική του. Θεωρώ πως το ταλέντο της πολιτικής δε βρίσκεται πάντα στην κίνηση των ελιγμών αλλά σίγουρα κρύβεται πάντα στις επιλογές που γίνονται απο καρδιάς και με καθαρή συνείδηση. Αν κάτι μας δίδαξε η παγκόσμια πολιτική ιστορία είναι πως όσο και αν προσπαθεί ένας ηγέτης να κρύψει την προσωπικότητά του, στο τέλος αυτή θα αντικατοπτρίζεται σε κάθε επιλογή του, σε κάθε απόφασή του, σε κάθε απολογισμό της πολιτικής του δράσης και πορείας. 

Ο Τ.Έντισον είχε αναφέρει:‘’Αυτό που είσαι θα φανεί σ’ αυτό που κάνεις’’. Και μόνο να συμφωνήσω μ’αυτό μπορώ.