Επιλέγουμε ή τσίπα, ή Τσίπρα…

Η αντιμετώπιση του ψευδεπίγραφου “κοινωνικού μερίσματος” θα είναι δείκτης του αυτοσεβασμού των Ελλήνων
Επιλέγουμε ή τσίπα, ή Τσίπρα…

Η λέξη που του ταιριάζει πιο πολύ είναι χοντράδα. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί οι χθεσινές πομπώδεις μεγαλοστομίες και αοριστολογίες του πρωθυπουργού, μέσα απ’ τις οποίες εξαγγέλθηκε το αναμενόμενο “κοινωνικό” μέρισμα για το 2017. Χρησιμοποιώ ομοιωματικά λόγω της αντίφασης του όρου. Κάποιοι πολίτες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία αληθινοί πένητες, πρόκειται να λάβουν χρήματα τα οποία έχουν αφαιρεθεί μέσω υπερφορολόγησης από άλλους -κατά κανόνα δοκιμαζόμενους- πολίτες. Στο μυαλό των κυβερνώντων προφανώς δεν υπάρχει μία κοινωνία αλλά δύο, αυτή των “δικών” τους, κι εκείνη των “άλλων”.

Η πηγή του υπερπλεονάσματος των περίπου 2 δις δεν είναι μία. Οφείλεται σε μειωμένες καταβολές στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Οφείλεται σε εκκρεμείς συντάξεις. Οφείλεται στο αυξημένο χρέος των κρατικών φορέων προς ιδιώτες προμηθευτές. Και κυρίως οφείλεται στην υπεραπόδοση του δολοφονικού νόμου Κατρουγκαλου, καθώς οι αυτοπασχολούμενοι συνεχίζουν παρανόμως να καταβάλουν εισφορές βάσει των εισοδημάτων του 2015 κι όχι του ’16. Και δε χρειάζεται να θυμίσω σε κανέναν την ελεεινή κατάσταση των παρατημένων στη μοίρα τους δημοσίων υποδομών, με παρακμή αντίστοιχη εκείνης των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας.

Λεφτά που δεν υπάρχουν μοιράζει λοιπόν ο Τσίπρας. Γιατί όμως; Μα επειδή απλούστατα το Μαξίμου έχει χάσει τον έλεγχο της επικαιρότητας, τα δικά του προτάγματα μικρή απήχηση έχουν. Προσπάθησαν να αμαυρώσουν την εικόνα της οικογένειας Μητσοτάκη μέσω “αποκαλύψεων” γύρω από τα Paradise Papers, επιδεικνύοντας περίσσιο θράσος, τούτοι οι μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού με τους αδιαφανείς πόρους. Η κοινή γνώμη τους γύρισε την πλάτη. Η ευνοϊκή μεταχείριση κάθε είδους δολοφόνων σε μια χώρα όπου η εγκληματικότητα καλπάζει είναι πολύ πιο σημαντικό θέμα. Οι ύποπτες συναλλαγές του ΥΠΕΘΑ με κυκλώματα σκιωδών επιχειρηματιών, οι οποίοι έχουν ταυτόχρονα διασυνδέσεις με Άραβες, Ρώσους και Σκοπιανούς επίσης αντιμετωπίζονται με μεγάλη ανησυχία.

Και σα να μην έφταναν τα αποτελέσματα της διαχειριστικής ανικανότητας τους, τους ήρθε και η συμμετοχή 210.000 ατόμων στις εκλογές της -θεωρούμενης  από αυτούς ως ξεγραμμένης- κεντροαριστεράς, και τα ’χασαν οι έρμοι. Θεώρησαν πως έπρεπε να ανακτήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων, και το έπραξαν με χαρακτηριστικά αδέξιο τρόπο. Και πάλι όμως την πάτησαν. Η αξιωματική αντιπολίτευση αποδέχτηκε επί της αρχής το μέρισμα, διατηρώντας εύλογες επιφυλάξεις για το αν θα προσφέρει μικρή ανακούφιση σε πραγματικούς αναξιοπαθούντες. Εν τω μεταξύ είχε ήδη προλάβει να καταθέσει στο προγραμματικό προσυνέδριο των Ιωαννίνων την δική της πρόταση, και την οποία θα μπορέσει τώρα να προβάλλει μέσα στη Βουλή, κατά την προσεχή συζήτηση του σχετικού νόμου (ο οποίος μάλιστα ήδη κατατέθηκε με την διαδικασία του κατεπείγοντος).

Θα πέσει χρήμα λοιπόν στην αγορά. Θα πάρουν κι οι συνταξιούχοι επιστροφές οφειλομένων μετά από δικαστικές αποφάσεις. Θα πάρει και το προνοιακό ταμείο της παραπαίουσας ΔΕΗ (αν δεν θεωρηθεί ως παράνομη ενίσχυση από τις υπηρεσίες των Βρυξελλών). Και με το χρήμα αυτό θα δοθούν λίγα έναντι στις κάρτες και στις ρυθμίσεις για φως και κοινόχρηστα, θα αγοραστούν εισαγόμενα παιχνίδια, ρούχα και γκάζετς, θα δουλέψουν μπαράκια και ταβέρνες, και μετά; Μετά απολύτως τίποτα, τα Φώτα θα είμαστε η ίδια ακριβώς χώρα, αυτή που διώχνει νέα μυαλά και ξένους επενδυτές, αυτή που χωρίζει τους πολίτες της σε εκλεκτούς και μη, αυτή όπου εντυπωσιάζει η μπαρούφα και φοβίζει η λογική, αυτή που κοιτά το σήμερα κι αδιαφορεί για το αύριο. Θα συνεχίσουμε να είμαστε η χώρα που αυτοκαταστρέφεται επειδή λαϊκιστές πολιτικάντηδες φροντίζουν μόνο να “αναδιανέμουν πλούτο”, τον οποίο αφαιρούν από εκείνους που αγωνίζονται να δημιουργήσουν, έχοντας τους ίδιους πολιτικάντηδες απέναντί τους.

Ένα με παρηγορεί, κι ελπίζω να δικαιωθώ. Τα χαρισμένα ψίχουλα δεν είναι αξιοπρέπεια, αξιοπρέπεια είναι η ατομική δουλειά και η κρατική σοβαρότητα. Με παρηγορεί λοιπόν η ελπίδα ότι -όπως και πέρσι- οι πολίτες θα ξαναμείνουν ασυγκίνητοι από το χοντροκομμένο παιχνίδι του Τσίπρα. Θέλω να ελπίζω πως δεν έχουν χάσει τον αυτοσεβασμό τους, την ηθική τους, την τσίπα τους. Θέλω να ελπίζω ότι αυτός ο τόπος έχει αύριο.