Δεν έσκασε κάποια μεγάλη βόμβα στη Βουλή

Η συζήτηση για την πώληση των πυρομαχικών στην Σαουδική Αραβία, και η πρωτοβουλία για ακύρωση της συμφωνίας μάλλον δεν κλείνουν το θέμα
Δεν έσκασε κάποια μεγάλη βόμβα στη Βουλή

Η χθεσινή συζήτηση μετά την Επερώτηση της Νέας Δημοκρατίας σχετικά με την υπόθεση της πώλησης πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία δεν ανέδειξε κάποια νέα πτυχή της υπόθεσης. Οι ομιλίες πραγματοποιήθηκαν σε υψηλούς τόνους, φανερώνοντας για μία ακόμη φορά την συνεχή υποβόσκουσα ένταση στην οποία βρίσκεται η πολιτική τάξη, ένταση που όμως δε φαίνεται να συμμερίζεται η κοινή γνώμη. Πάντως η συγκεκριμένη σκανδαλολογία δε πρόκειται να κοπάσει άμεσα, καθώς ήδη η ΝΔ ζήτησε έκτακτη σύνοδο της Επιτροπής Εξοπλισμών της Βουλής, ώστε να συζητηθεί εκεί το θέμα στις λεπτομέρειες του, με πρόσκληση των κυρίων Ρουμπάτη (του επικεφαλής της ΕΥΠ), Παπαδόπουλου (του φερόμενου ως παράνομου μεσάζοντα) και Σφακιανάκη (ενός νέου προσώπου, που αναδείχθηκε μέσα από τη συζήτηση στο περιστύλιο).

 

Πριν τις ομιλίες των αρχηγών αξιοπρόσεκτη σίγουρα ήταν μια λέξη της Τασίας Χριστοδουλοπούλου, η οποία -ως προεδρεύουσα της διαδικασίας- μετά το κλείσιμο της ομιλίας του Μάκη Βορίδη και της δήλωσης του πως το θέμα θα διερευνηθεί δικαστικά από την επόμενη κυβέρνηση, σχολίασε ειρωνικά “φοβηθήκαμε”. Επίσης συζητήθηκε αρνητικά και η άποψη του Προέδρου της Βουλής περί απόρρητων εγγράφων των οποίων ο χαρακτήρας -κατά την άποψή του- είναι προφανώς πιο σημαντικός από την δημοσιοποίηση σκανδάλων.

 

Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε η τοποθέτηση της Φώφης Γεννηματά, η οποία ήταν και σαφής και σκληρή, καταφερόμενη και κατά του υπουργού Εξωτερικών. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Σταύρος Θεοδωράκης, δείχνοντας ότι προς το παρόν (ενόσω δηλαδή συμμαχεί με τους ΑΝΕΛ) ο ΣΥΡΙΖΑ δε μπορεί να ελπίζει σε δεκανίκι από το Κέντρο.

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέπτυξε το σκεπτικό της Νέας Δημοκρατίας θέτοντας έξι ερωτήματα που αφορούσαν στην ουσία της υπόθεσης, ζητώντας να μάθει τον αληθή προορισμό των 200.000 οβίδων και το αν ο πρωθυπουργός ήταν γνώστης των παράνομων πρωτοβουλιών του ΥΠΕΘΑ. Έριξε δε κύριο βάρος στο τελικό ερώτημα, που ήταν το εξής: εάν η σύμβαση ήταν νόμιμη, τότε γιατί η συμφωνία δεν ολοκληρώθηκε, και γιατί δεν καταβλήθηκαν τα χρήματα. Στο ερώτημα αυτό ο πρωθυπουργός -ο οποίος μίλησε με πάθος και συγκίνηση κατά τις δύο τοποθετήσεις του- γελώντας αδιάφορα ουσιαστικά απάντησε “τι είχαμε, τι χάσαμε”.

 

Αντίθετα ο Πάνος Καμμένος, ο άνθρωπος κλειδί της υπόθεσης, προσπάθησε να δώσει μία απάντηση λέγοντας πως η συμφωνία θα ολοκληρωθεί, όμως αυτό δεν έχει ακόμη γίνει δυνατό λόγω της εσωτερικής κατάστασης στη Σαουδική Αραβία. Δεν μπορούμε να κρίνουμε την ορθότητα του ισχυρισμού του υπουργού. Πάντως ο διάδοχος του θρόνου και Υπουργός Εθνικής Άμυνας του Βασιλείου βρήκε αυτές τις μέρες χρόνο για να διοργανώσει τη σύσταση νέας συμμαχίας κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας αποτελούμενης από 41 κράτη-μέλη.

 

Ο πρωθυπουργός επεδίωξε -και πιθανώς επέτυχε όσον αφορά το ανενημέρωτο κοινό- να προκαλέσει σύγχυση με μια σχολαστική αναφορά του στο ιστορικό της υπόθεσης, βομβαρδίζοντάς τους ακροατές με έναν καταιγισμό ονομάτων και ημερομηνιών και προσθέτοντας ένα νέο πρόσωπο, αυτό του κυρίου Σφακιανάκη, ως μεσάζοντα, ο όποιος όμως -σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό- είχε προσφέρει μικρότερα ανταλλάγματα. Ήταν ομολογουμένως παράδοξο το συγκεκριμένο επιχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, καθώς ο σχετικός νόμος του 2011 ρητά απαγορεύει τις συναλλαγές μέσω μεσαζόντων. Συνεπώς είναι αστείο το να ισχυρίζεται κανείς ότι η επιλογή Παπαδόπουλου ήταν επωφελέστερη, δεδομένου ότι καταφανώς ήταν παράνομη.

 

Στα πλαίσια επίσης της συσκότισης της υπόθεσης ο ΥΠΕΘΑ άρχισε να μιλάει για γνωριμία του μεσάζοντα Παπαδόπουλου το 1991 με τον μακαρίτη Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο δε πρωθυπουργός επικεντρώθηκε στο συνηθισμένα προσφιλή του θέματα, αυτά των σκευωριών σε συνεργασία με διαπλεκόμενα μίντια, του παρακράτους και των εξωχώριων τραπεζικών λογαριασμών. Στην κατεύθυνση αυτή λοιπόν ανακοίνωσε και την πρόθεσή του για συζήτηση εκτός ημερησίας διατάξεως γύρω από το -μονίμως- φλέγον θέμα της φοροδιαφυγής. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σήκωσε το γάντι, δηλώνοντας ότι ευχαρίστως θα συζητήσει και αυτό το θέμα, ώστε επιτέλους θα πληροφορηθούμε για τις σχέσεις του Νίκου Παππά με τον Αρτεμίου, όπως και για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Αυγής. 

 

Κύριο συμπέρασμα της χθεσινής σύγκρουσης είναι ότι Τσίπρας και Καμμένος θα πάνε χέρι χέρι μέχρι τέλους, και πως ο Πρωθυπουργός αναλαμβάνει το μεγάλο πολιτικό ρίσκο της πλήρους υποστήριξης στον -γενικά αμφιλεγόμενο εταίρο του. Τα περιστατικά που εκθέτουν τον Πάνο Καμμένο είναι συχνότατα και σοβαρότατα, και δεν είναι λίγα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν αρχίσει να παίρνουν αποστάσεις από εκείνον. Η σημερινή πρωτοβουλία για ακύρωση της συμφωνίας, όπως και η μη παράδοση των υπεσχημενων εγγράφων από το ΥΠΕΞ στον Ανδρέα Λοβέρδο άλλωστε δικαιώνουν όσους μιλούν για οσμή σκανδάλου.

 

Η συνέχεια λοιπόν προβλέπεται θερμή, είναι όμως άγνωστο εάν θα συγκινήσει και την οικονομικά δοκιμαζόμενη κοινωνία.