Bad Medicine

Το σκάνδαλο Novartis παράγει πολύ καπνό, φωτιά όμως υπάρχει;
Bad Medicine

Υποψιάζομαι ότι πολλοί από σας θα πουν ότι δε θυμούνται αυτό το χιτ του 1988. Λογικό, καθώς όχι μόνο μια τέτοια ανάμνηση θα αποτελούσε τεκμήριο μέσης ηλικίας, αλλά κι επειδή επικρατεί μια αμηχανία σχετικά με τις μαλλούρες του Μπον Τζόβι και όλα τα συμπαραμαρτούντα εκείνου του καιρού. Το αθώο -με τα σημερινά μέτρα- ροκάκι μιλά για την εξάρτηση ενός νέου από την απατηλή αγάπη μιας άλλης νέας(;), εξάρτηση που κατά κανόνα ξεπερνιέται εύκολα, με έναν νέο έρωτα. 

 

Από βαριά εξάρτηση πάσχει χρονίως και η ελληνική υγεία, όχι όμως από έρωτα, μα από… λιπαντικό. Οι δυσλειτουργίες του ΕΣΥ, εναρμονισμένες με την συνεχιζόμενη γενναιοδωρία του ΕΟΠΥΥ, έχουν προσφέρει πλείστες ευκαιρίες πλουτισμού σε πρόσωπα που μπορούν να… γλιστρήσουν κάτι μέσα από το σύστημα, χειρουργείο, αναλώσιμα, φάρμακα, φυσιοθεραπείες, ψυχική υποστήριξη, ακόμη και κηδείες. Οι εξιστορήσεις και οι προσωπικά βιώματα αφθονούν. Πολλοί είναι εκείνοι που έχουν αξιοποιήσει υπέρ εαυτών τις ορθάνοιχτες παραθυράρες της κρατικά συντηρούμενης υγείας, ενώ μάλλον ελάχιστοι  -σε σχέση με τις φήμες τουλάχιστον- είναι όσοι έχουν τιμωρηθεί. 

 

Τώρα η εθνοσωτήριος κυβέρνηση βρήκε νέο κοσκινάκι, το αξεπέραστο -κατά Παπαγγελόπουλο- σκάνδαλο της ζαβολιάρας ελβετικής Novartis (Οι πρόσφατες έρευνες που αφορούν την παραγωγό του Voltaren και του Tamiflu αφθονούν, με σημαντικότερες εκείνες σε Ιαπωνία και Κορέα, ενώ δεν έμεινε απ’ έξω ούτε η Τουρκία). Λογικά  δεν έχει ακουστά την υπόθεση Τσοχατζόπουλου ο πρώην δικαστικός, αφού τα 40 εκατομμύρια που αναφέρονται θα ήταν μάλλον ψίχουλα για τον έγκλειστο και άλλοτε πανίσχυρο υπουργό Άμυνας. Προς Θεού, δεν ισχυρίζομαι φυσικά ότι τα ποσά αυτά είναι αδιάφορα, ούτε ένα ευρώ κρατικού -δηλαδή δικού μας- χρήματος δεν επιτρέπεται να πετιέται. Δε μπορώ όμως να σιωπήσω μπροστά στην χονδροειδή υποκρισία των κυβερνώντων, οι οποίοι έφεραν άρον άρον στη Βουλή αυτή την υπόθεση την μεθεπόμενη του συλλαλητηρίου στην Αθήνα (και ακριβώς πριν την αποστολή του φακέλου για τα σαουδαραβικά πυρομαχικά). Οι έφοδοι του ΣΔΟΕ σε σπίτια και γραφεία προσώπων σχετικών με την διερεύνηση έγιναν πριν ένα χρόνο (μετά από αμερικανικές πληροφορίες), κι ω του θαύματος το όλο θέμα ανασύρθηκε σε μια δύσκολη για τον Τσίπρα περίοδο, με μια άκομψη παρέμβαση Τζανακόπουλου σαν κερασάκι στην τούρτα. Η άγνωστη ταυτότητα των μαρτύρων (γνωστή όμως στον Πολακη), τα πρόδρομα δημοσιεύματα Βαξεβάνη για το περιεχόμενο της δικογραφίας, η παράξενη συμπεριφορά της εισαγγελέως Τουλουπάκη, που δεν προχώρησε την έρευνα στην περίοδο ΣΥΡΙΖΑ και έλαβε καταθέσεις μολις την περασμένη Κυριακή συνθέτουν ένα σκηνικό που εμπνέει ανησυχία. 

 

Θα βγει κάτι θετικό για τη χώρα απ’ όλη την φανφάρα; Ειλικρινά μακάρι, αλλά δε το βλέπω. Οι παραγραφές του νόμου ευθύνης υπουργών είναι προκλητικά σύντομες, και η συζήτηση γίνεται κυρίως για δοσοληψίες πριν το 2010. Συνεπώς η όλη… κάθαρση θα εστιαστεί σε σπίλωση προβεβλημένων  πολιτικών προσώπων χρονικά άσχετων (Σαμαράς, Γεωργιάδης, Βενιζέλος, Λοβέρδος, Στουρνάρας), μέσα από χαοτικές συνεδριάσεις των αρμόδιων επιτροπών της Βουλής. Κρίνοντας από το φιάσκο με την διαλεύκανση των ατασθαλιών στο ΚΕΕΛΠΝΟ εκ μέρους του Πολάκη -όπου η ακροαματική διαδικασία φανέρωσε μια γελοιωδώς ερασιτεχνική προσπάθεια κατασκευής διευρυμένου κατηγορητηρίου- θα πρέπει και πάλι να περιμένουμε μακρόσυρτες τοποθετήσεις με επικλήσεις στο θυμικό των τηλεθεατών, πολλά υπονοούμενα χωρίς αποδείξεις, παρεμπόδιση μαρτύρων ευνοϊκών για τους ελεγχόμενους και φυσικά πάρα πολλή προβολή του θέματος από την ΕΡΤ και τα φιλοκυβερνητικά μέσα. Bad medicine για την άρρωστη εθνική Υγεία.

 

Είναι μεγάλο κρίμα το ότι θα χαραμιστεί μια σπουδαία ευκαιρία αφαίρεσης του μεγαλύτερου μέρους της γάγγραινας που κατατρώει τον αμαρτωλό αυτό χώρο, για χάρη δημοσκοπικών καταγραφών εν όψιν πρόωρων εκλογών. Τα σκάνδαλα είναι πάρα πολλά, συνήθως μικρά και σπανιότερα μεγάλα, τοπικά και διεθνή. Οι γιατροί, φαρμακέμποροι και υπηρεσιακοί παράγοντες που ευθύνονταν για υπερσυνταγογραφήσεις, για περιττά πανάκριβα στεντ, για εξίσου δαπανηρά ορθοπεδικά υλικά, για μάταια χειρουργεία, για προνομιακή μεταχείριση ασθενών, για σπατάλη πειραματικών αντιβιοτικών ζουν και βασιλεύουν, προσαρμοσμένοι στην ένδεια του Δημοσίου. Οι παθογένειες που ευνόησαν την εκκόλαψη αυτών των κηφήνων ακόμη δεν έχουν εξαλειφθεί, ενώ στην περίοδο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εν μέρει έχουν επανακάμψει. Στα νοσοκομεία επικρατεί διοικητικό μπάχαλο, η φαρμακευτική δαπάνη ξαναπήρε την ανιούσα (η Novartis παρουσίασε θεαματική αύξηση κερδών), ο κεντρικός προσδιορισμός χειρουργείων ξεχάστηκε, μέτρα εξορθολογισμού, όπως η μείωση των κλινικών και η ανάθεση εξειδικευμένου θεραπευτικού έργου σε κάποιες μονάδες, μπήκαν στον πάγο. Η μόνη «μεταρρύθμιση» τους ήταν η κατάργηση του εισιτηρίου των 5 €, δηλαδή ένα εφέ άνευ ουσίας. Όπως μάλλον θα είναι και το μέγα σκάνδαλο Novartis. 

 

Φωτογραφία: PBS